دسته: سلامت

هشت پا ها موجودات دریایی جذابی هستند که به دلیل توانایی های حل مسئله و فرار قابل توجه خود شناخته شده اند.
دانشمندان مهارت های حل مسئله و سازگاری خود را با سیستم عصبی بسیار توسعه یافته آنها را، که شامل یک مغز متمرکز و شبکه پیچیده ای از نورون ها در سرتاسر بازوهایشان است، مرتبط کرده اند.

مطالعات قبلی ارتباط بین هوش هشت پا و ژن های پرش را که هم در هشت پا و هم در انسان فعال هستند، پیدا کرده است. اکنون در تحقیقات جدید دانشمندان ادعا می کنند که خواب اختاپوس شبیه خواب انسان است.

محققان موسسه علم و فناوری اوکیناوا (OIST) و دانشگاه واشنگتن مشاهده کردند که اختاپوس ها دو مرحله خواب، مرحله آرام و فعال، مشابه خواب REM در پستانداران را نشان می دهند.

تیم تحقیقاتی توسط سام ریتر، که واحد نوروئتولوژی محاسباتی در OIST را رهبری می کند، رهبری می شد.
این تیم همچنین متشکل از دکتر لینوی مشولام، فیزیکدان آماری در دانشگاه واشنگتن، و اولین نویسندگان Aditi Pophale و دکتر Tomoyuki Mano از OIST است.

ریتر در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: “به نظر می رسد همه حیوانات نوعی خواب را نشان می دهند، حتی حیوانات ساده مانند عروس دریایی و مگس های میوه. اما برای مدت طولانی، تنها مهره داران شناخته شده بودند که بین دو مرحله خواب متفاوت حرکت می کردند.”

فعالیت مغز و پاسخ به محرک ها

تیم با بررسی پاسخ اختاپوس ها به یک محرک فیزیکی شروع کرد تا مشخص شود که آیا واقعاً خواب هستند یا خیر.
آنها دریافتند که در مقایسه با زمانی که اختاپوس ها بیدار بودند، محرک قوی تری برای برانگیختن واکنش در هر دو مرحله فعال و آرام مورد نیاز است.
محققان همچنین مشاهده کردند که جلوگیری از خوابیدن اختاپوس ها یا ایجاد اختلال در آنها در طول خواب فعال باعث می شود اختاپوس زودتر و بیشتر وارد مرحله خواب فعال شود.
این رفتار جبرانی نشان داد که مرحله فعال خواب برای عملکرد خوب هشت پا ضروری است.

آنها فعالیت مغز خود را بیشتر مورد مطالعه قرار دادند و کشف کردند که در طول خواب آرام، اختاپوس ها امواج مغزی شبیه به شکل موج های مشاهده شده در طول خواب غیر REM در پستانداران به نام دوک های خواب از خود نشان می دهند.

هوش مصنوعی انویدیا به شما اجازه میدهد با شخصیت های بازی صحبت کنید

اعتقاد بر این است که این دوک های خواب به تقویت حافظه کمک می کنند. با استفاده از یک میکروسکوپ پیشرفته که توسط Mano توسعه داده شد، تیم به این نتیجه رسیدند که این امواج دوکی مانند در نواحی مغز مرتبط با یادگیری و حافظه در اختاپوس ها رخ می دهد که نشان دهنده عملکردی مشابه با انسان است.

آنها همچنین خاطرنشان کردند که هر ساعت یک بار، اختاپوسها تقریباً یک دقیقه وارد مرحله خواب فعال میشوند، که در آن فعالیت مغزی آنها در حالت بیداری فعالیت مغزشان را تقلید میکند، دقیقاً همانطور که خواب REM در انسان انجام میدهد.

مشاهده الگوهای پوست در هشت پاها

اختاپوس ها دارای توانایی کنترل سلول های رنگدانه در پوست خود هستند و آنها را قادر می سازد تا الگوهای پوستی مختلفی برای استتار، تعاملات اجتماعی و بازدارندگی شکارچیان ایجاد کنند.
دانشمندان قبلاً تغییر رنگ های دیوانه کننده ای را مشاهده کرده بودند که نشان دهنده رویاها در اختاپوس ها است.

تیم تحقیقاتی تصمیم گرفتند با استفاده از یک دوربین با وضوح فوق العاده بالا تغییر رنگ هشت پاها را مشاهده کنند.

آنها دریافتند که اختاپوس ها از طریق همان الگوهای پوستی که هنگام پنهان شدن از طعمه یا استتار استفاده می کنند، حرکت می کنند.

به گفته محققان، شباهت های بین حالت بیداری و خواب فعال در اختاپوس ها را می توان به احتمالات مختلفی نسبت داد. یک نظریه نشان می دهد که هشت پا ها ممکن است از خواب فعال برای تمرین و اصلاح الگوهای پوست خود برای استتار بهتر استفاده کنند.
ایده هیجانانگیز دیگر این است که آنها ممکن است با فعالسازی مجدد الگوهای پوستی مرتبط، دوباره زندگی کنند و از تجربیات بیداری، مشابه رویا، یاد بگیرند.

رایتر گفت: “از این نظر، در حالی که انسانها فقط پس از بیدار شدن میتوانند به صورت شفاهی گزارش دهند که چه نوع رویاهایی دیدهاند، الگوی پوست اختاپوس ها به عنوان بازخوانی بصری فعالیت مغز آنها در طول خواب عمل میکند. ما در حال حاضر نمیدانیم کدام یک از این توضیحات هر، می تواند صحیح باشد. ما بسیار علاقه مندیم که در این مورد بیشتر تحقیق کنیم.”

شرکت Science Corp چشم مصنوعی بیونیک جدیدی را طراحی کرده است که دو بیماری که باعث نابینایی می شوند را هدف قرار داده و درمان می کند.

این شرکت در یک پست از نوامبر 2022 گفت:”امروز ما هیجان زده ایم که اولین برنامه توسعه محصول شاخص خود را برداریم: Science Eye، یک پروتز بینایی با هدف رتینیت پیگمانتوزا (RP) و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن خشک (AMD)، دو شکل از نابینایی جدی که در حال حاضر گزینههای خوبی برای بیماران ندارند.”

چشم مصنوعی چگونه کار می کند؟ با هدف قرار دادن عملکرد بیماری ها.

شرکت Science Corp اعلام کرد:”در بیماری هایی مانند RP و AMD خشک، سلول های حساس به نور در پشت چشم – گیرنده های نور – مرده اند، اما سلول های عصب بینایی باقی می مانند.
با قرار دادن یک ژن در سلولهای عصب بینایی، میتوانیم با استفاده از نمایشگر کوچکی که در چشم قرار داده شده است، آنها را تحریک کنیم.”

با این حال همه چیز گلگون نیست. این شرکت گفته است که آزمایشهای انجام شده روی خرگوشها را منتشر خواهد کرد، اما هنوز منتشر نشده است. این به این دلیل است که آزمایش برای چنین پروژه ای حداقل می تواند پیچیده باشد.

• ژلی که می تواند تومورهای مغزی را کاملا درمان کند

نتایج اولیه در خرگوش مشاهده می شود

این شرکت خاطرنشان کرد: “ما در مورد پتانسیل دانش چشم خوشبین هستیم – مقاله ای که نتایج عملکردی اولیه را در خرگوش ها نشان می دهد، به محض اینکه iها نقطه چین شدند و t’s تلاقی کرد، ارائه خواهد شد – اما هنوز تا راه هایی برای در دسترس عموم قرار گرفتن و خرید فاصله است.”

این شرکت تمام تلاش خود را برای نشان دادن داده های ایمنی کافی در حیوانات به کار می گیرد تا آنها بتوانند یک مطالعه بالینی اولیه در انسان را آغاز کنند که اولین گام به سمت یک محصول تجاری نهایی است.

“ما تا جایی که می توانیم سریع کار می کنیم و امیدواریم که تجاری سازی خیلی دور از دسترس نباشد، اما در حال حاضر مهم است که تاکید کنیم که Science Eye برای خرید در دسترس نیست و تا زمانی که نتوانیم خودمان و تنظیم کننده ها را راضی کنیم که ایمن و موثر است، در دسترس نخواهد بود. این مسئله به زمان و توسعه بیشتر نیاز دارد.”

هر زمان که این محصول به بازار بیاید، مطمئناً برای کسانی که از RP و AMD خشک رنج می برند یک معجزه خواهد بود.

دانشمندان دانشگاه جان هاپکینز (JHU) ژل جدیدی ساخته اند که هم سرطان مغز (گلیوبلاستوما) را از بین می برد و هم از عود تومورهای مغزی جلوگیری می کند. هنگامی که آنها این ژل ضد سرطان را روی موش های مبتلا به گلیوبلاستوما آزمایش کردند، در کمال تعجب، تمام مدل های موش از این بیماری درمان شدند.

بتی تایلر، یکی از نویسندگان این مطالعه و استاد جراحی مغز و اعصاب در دانشکده پزشکی جان هاپکینز، گفت: “ما معمولاً در مدل‌های موشی این بیماری بقای 100 درصدی نمی‌بینیم”.

گزارشی از انجمن ملی تومور نشان می دهد که سالانه بیش از 10000 نفر بر اثر گلیوبلاستوما در ایالات متحده جان خود را از دست می دهند که آن را به یکی از کشنده ترین انواع سرطان تبدیل می کند.

تیم JHU ادعا می کند که ژل آنها مسلماً مؤثرترین درمان گلیوبلاستوما است که تاکنون ایجاد شده است. از آنجایی که می‌تواند رشد تومور را حتی در قسمت‌هایی از مغز که داروهای ضد سرطان و جراحی‌های سنتی کار نمی‌کنند، متوقف کند.

چه چیزی این ژل را در برابر تومورهای مغزی موثر می کند؟

در حال حاضر، یک ایمپلنت مغزی تایید شده توسط FDA به نام گلیادل به عنوان محبوب ترین و قوی ترین برنامه درمانی گلیوبلاستوما در نظر گرفته می شود.
پروفسور تایلر که نقش مهمی در توسعه گلیادل در دهه 1990 ایفا کرد، پیشنهاد می‌کند که در طول آزمایش‌های موش‌ها، ژل جدید نتایجی را ارائه داد که حتی از آنچه با گلیادل به دست می‌آید چشمگیرتر است.

این احتمالاً به این دلیل است که درمان مبتنی بر ژل ویژگی های شیمی درمانی و ایمونوتراپی را دارد. این دارو با ترکیب یک داروی ضد سرطان به نام پاکلیتاکسل با آنتی بادی به نام aCD47 ساخته شد.

اولی یک داروی شیمی درمانی است که در درمان سرطان تخمدان، ریه و سینه استفاده می شود و دومی به ماکروفاژها (سلول هایی که با محافظت از سلول های سرطانی باعث رشد تومور می شوند) حمله می کند.

• پروتئینی که باعث متاستاز سرطان می شود می تواند هدف درمانی جدیدی باشد

در طول این مطالعه، محققان ابتدا تومورهای مغزی موش ها را با جراحی برداشتند و سپس شیارهایی را که قبلاً حاوی تومورها بودند با ژل پر کردند. آنها متوجه شدند که ژل اجازه رشد بیشتر تومور را در مغز موش نمی دهد.

علاوه بر این، زمانی که محققان سعی کردند تومورهای مغزی را به صورت دستی در موش ها کاشت کنند، سیستم ایمنی حیوانات سلول های سرطانی کاشته شده را بدون هیچ دارویی یا درمانی از بین برد. این ژل سلول های سرطانی موجود را سرکوب کرد و سیستم ایمنی را در مدل های موش تقویت کرد به طوری که هیچ سلول سرطانی جدیدی اجازه رشد یا تکثیر را نداشت.

جراحی برای موفقیت ژل ضروری است

گلیوبلاستوما در تمام مدل‌های موش‌هایی که مغزشان پس از برداشتن تومورها تحت درمان با ژل قرار گرفت، کاملاً ریشه‌کن شد. به گفته تایلر : “ژل در زمان برداشتن تومور کاشته می شود، که باعث می شود واقعا خوب عمل کند.”

جالب اینجاست که فاکتور پیشنهادی تایلر نیز به عنوان محدودیت این درمان عمل می کند زیرا مشخص شده است که ژل در غیاب جراحی به خوبی کار نمی کند. به عنوان مثال، زمانی که محققان ژل را مستقیماً روی مکان های تومور در مغز برخی موش ها (بدون برداشتن تومورها) اعمال کردند، تنها 50 درصد از آن افراد زنده ماندند.

هنگانگ کوی، نویسنده اصلی مطالعه گفت: “این جراحی احتمالاً مقداری از این فشار را کاهش می‌دهد و زمان بیشتری را به ژل می‌دهد تا سیستم ایمنی بدن را برای مبارزه با سلول‌های سرطانی فعال کند.”

اکنون محققان در حال برنامه ریزی برای انجام آزمایشات بالینی با استفاده از ژل ضد سرطان خود هستند. اگر این ژل در انسان موفقیت آمیز باشد، درمان تومورهای مغزی را برای همیشه متحول خواهد کرد. امیدواریم این ژل به جستجوی بشر برای درمان کامل گلیوبلاستوم پایان دهد.

ملاتونین یک هورمون طبیعی است که در مغز ما برای تحریک خواب ترشح می شود. اما بسیاری از افراد به سختی به خواب می روند. این ممکن است به دلیل استرس، اضطراب، مصرف بیش از حد کافئین یا بی خوابی باشد. بنابراین، آنها از مکمل های ملاتونین استفاده می کنند که خواب خوب شبانه را تضمین می کند.

پاستیل های حاوی ملاتونین

پاستیل ملاتونین که به آنها “آدامس خواب” نیز گفته می شود نیز یکی از این محصولات تازه وارد است.

در طول سال ها علاقه قابل توجهی به آدامس های خواب وجود داشته است. آنها کوچک، خوشمزه و موثر هستند. شاید خیلی موثر…

یک گزارش هشداردهنده توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) در سال گذشته نشان داد که از سال 2012 تا 2021، 530 درصد افزایش مصرف ملاتونین در کودکان وجود داشته است. ایالات متحده شاهد 27795 ویزیت از بخش اورژانس و کلینیک، 4097 بستری شدن در بیمارستان و 287 بستری در بخش مراقبت های ویژه بود و دو مورد مرگ را در این مدت ثبت کرد. دو مورد مرگ مربوط به کودکان زیر دو سال بود.

این اطلاعات باعث شد که تیمی از محققان از اتحاد سلامت کمبریج در ماساچوست و دانشگاه می سی سی پی مقادیر ملاتونین و کانابیدیول (CBD) را در محصولات ملاتونین در ایالات متحده تجزیه و تحلیل کنند. آنها دریافتند که میزان ملاتونین در این محصولات بسیار بیشتر از آن چیزی است که در برچسب آنها ذکر شده است.

• پاکسازی اقیانوس با رباتی الهام گرفته از عروس دریایی

این نگرانی های زیادی را در مورد تنظیم محصولات ملاتونین ایجاد می کند

با کمال تعجب، این خرس های ملاتونین پاستیلی توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند. آنها به راحتی به عنوان مکمل های غذایی بدون نسخه در دسترس هستند.

این تیم 30 محصول پاستیل خرسی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند که از این میان چهار محصول برای خرید در دسترس نبودند و برچسب دیگری از کلمه “ملاتونین” درج نشده بود. بنابراین تیم به تجزیه و تحلیل 25 محصول پایان داد. آنها نتوانستند سطوح دتملاتونین لاتونین را در یکی از نمونه ها پیدا کنند اما در عوض 31.3 میلی گرم CBD پیدا کردند.

در پاستیل های خرسی باقیمانده، مقدار واقعی ملاتونین از 74 درصد تا 347 درصد بیشتر از مقدار ذکر شده روی برچسب بود. از 25 محصول، 22 محصول دارای برچسب نادرست بودند و تنها سه محصول دارای مقدار ملاتونین در محدوده ± 10 درصد از مقدار اعلام شده بودند. پنج شرکت اعلام کردند که محصول خود دارای CBD است و مقدار CBD از 104 درصد تا 118 درصد از کل مقدار متغیر است. سروتونین در هیچ محصولی شناسایی نشد.

این مطالعه به مطالعه دیگری در کانادا اشاره کرده است که نتایج مشابهی داشته است. محققان کانادایی 16 برند ملاتونین را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که دوز ملاتونین از 17 درصد تا 478 درصد بیشتر از مقداری است که روی بسته بندی آن اعلام شده بود.
محققان همچنین به محدودیت های این مطالعه مانند حجم نمونه کوچک می پردازند. فقط یک نمونه از هر برند مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از آنجایی که این مطالعه فقط بر روی خرس های ملاتونین انجام شد، مشخص نیست که آیا نتایج برای سایر محصولات ملاتونین مانند قرص ها و کپسول های فروخته شده در ایالات متحده قابل اعمال است یا خیر.

تیمی از اورولوژیست ها از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) در حال انجام یک کارآزمایی بالینی هستند که به زودی به اولین عمل پیوند مثانه در انسان منجر خواهد شد. پزشکان در حال حاضر در مرحله انتخاب شرکت کنندگان برای آزمایشات خود هستند.

اگر موفقیت آمیز باشد، چنین عملیاتی برای میلیون ها نفر در سراسر جهان که با اختلالات مربوط به مثانه زندگی می کنند، تسکین می دهد. Inderbir Gill، محقق اصلی، گفت: “ما می‌توانیم در آستانه پیشرفت پزشکی باشیم که این پتانسیل را دارد که در نحوه درمان مثانه‌های آسیب‌دیده انقلابی ایجاد کند.”

هیجان انگیزتر این است که پیوند مثانه با استفاده از ربات های جراحی کم تهاجمی انجام می شود.

چرا پیوند مثانه انسان اهمیت دارد؟

هنگامی که مثانه بیمار دیگر به خوبی کار نمی کند، درمان استاندارد آنها بازسازی مثانه ارتوتوپیک نامیده می شود. در این فرآیند، مثانه موجود با جراحی برداشته می‌شود و به جای آن، پزشکان با استفاده از قسمت‌هایی از روده بیمار، مثانه جدیدی را بازسازی می‌کنند.

آنها بافت های منتخب روده کوچک یا بزرگ را تغییر شکل می دهند تا یک مثانه کروی سالم جدید بسازند. متأسفانه، این درمان برای همه بیماران جواب نمی دهد و می تواند منجر به عوارض جانبی از لخته شدن خون گرفته تا بی اختیاری ادرار و سرطان شود. بنابراین، یک روش درمانی مطمئن تر مورد نیاز است.

تا به حال، پزشکان پیوند مثانه را به جای بازسازی مثانه انجام نمی دادند. زیرا ناحیه لگنی در انسان که این اندام در آن قرار دارد دارای چارچوب عروقی پیچیده ای است و دستکاری در آن می تواند به عواقب شدید منجر شود.

• پیشرفت اپل در ابزار سنجش قند خون اپل واچ

علاوه بر این، دانشمندان نتوانسته‌اند روشی برای پیوند مثانه بدون به خطر انداختن عملکرد طبیعی دستگاه ادراری بیمار ایجاد کنند. به گفته محققان، روش پیوند آنها برای اولین بار گزینه درمان مثانه بهتر و ایمن تری را به بیماران ارائه می دهد.

دکتر نیما نصیری، یکی از اورولوژیست های شرکت کننده در این کارآزمایی، گفت: “هدف از این کارآزمایی بالینی ایجاد یک گزینه درمانی جدید برای زیرمجموعه خاصی از بیماران مبتلا به شرایط ناتوان کننده مثانه است که می تواند کیفیت زندگی را به شدت مختل کند و در نهایت حتی عمر را کوتاه کند.”

در طول آزمایش‌ها، ربات‌های جراحی برای پیوند مثانه سالم دریافتی از اهداکننده مرده به بدن بیمار استفاده خواهند شد. اورولوژیست ها ربات ها را از طریق یک دوربین سه بعدی نظارت و هدایت خواهند کرد.

آنها معتقدند روش جراحی رباتیک به آنها این امکان را می دهد که پیوند را با دقت بیشتر و با کمترین تهاجمی ممکن انجام دهند. آنها ادعا می کنند که قبلاً اولین عمل جراحی موفق رباتیک بازیابی مثانه را بر روی یک انسان مرده در مراحل تمرین آزمایشات فعلی انجام داده اند.

متاستاز سرطان

محققان دانشگاه شهر هنگ کنگ (CityU) پروتئینی به نام لیزیل هیدروکسیلاز 1 (LH1) را شناسایی کردند که باعث مهاجرت سلول های سرطانی کبد و پانکراس می شود که منجر به متاستاز می شود.

تایید شده توسط مدل‌های in vitro و in vivo، یافته‌ها با داده‌های بالینی پشتیبانی می‌شوند و برای تعیین یک هدف بالقوه جدید برای درمان سرطان امیدوارکننده هستند.

پروفسور مایکل یانگ منگسو که رهبری تحقیقات بین نهادی را بر عهده داشت، گفت: “متاستاز سرطان یک فرآیند پیچیده است. مشخص است که سفتی در تومورها و بافت‌های اطراف همراه با رشد تومور افزایش می‌یابد، که فضاهای محدود یا مسیرهای کانال مانند منافذ را برای مهاجرت سلول‌های تومور و متاستاز در انواع مختلف سرطان ایجاد می‌کند. این مهاجرت محدود نامشخص است. هدف ما مطالعه عمیق مکانیسم متاستاز سرطان و شناسایی ژن‌ها و پروتئین‌های جدید مرتبط با آن است.”

تمرکز بر انواع خاصی از سرطان های کبد و پانکراس

کارسینوم هپاتوسلولار (HCC)، یک نوع سرطان کبد، شایع ترین و دومین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در سطح جهان است. از سوی دیگر، آدنوکارسینوم مجرای پانکراس (PDAC)، نوع دیگری از سرطان بسیار تهاجمی است که نرخ بقای پنج ساله آن کمتر از ده درصد است.

تیم تحقیقاتی این دو نوع سرطان را به‌عنوان آزمودنی برای مطالعه خود انتخاب کردند، زیرا این دو نوع سرطان دارای ویژگی مشترک حاوی رسوب بیش از حد ماتریکس خارج سلولی (ECM) هستند.

تیم پروفسور یانگ با دومین بیمارستان وابسته دانشگاه پزشکی چونگ کینگ (CQMU) همکاری کرد. آنها برای شروع تجزیه و تحلیل خود، نمونه هایی را از 153 بیمار مبتلا به HCC و 63 بیمار مبتلا به PDAC که قبل از جراحی تحت شیمی درمانی یا رادیوتراپی قرار نگرفته بودند، جمع آوری کردند. آنها همچنین رده های سلولی سرطان کبد و پانکراس انسانی را از مؤسسه ملی بهداشت در ایالات متحده به دست آوردند.

• تحقیقات راجع به یک رژیم غذایی برای از بین بردن سلول های سرطانی مغز

پروفسور یانگ گفت: “چالش اصلی شبیه سازی ریزمحیط پیچیده سرطان بود. اما کمبود مدل‌های مطالعاتی برای مهاجرت سلولی در محیط‌های محدود وجود دارد. بنابراین ما یک سری پلت‌فرم‌های چند بعدی و مدل‌های دو بعدی و سه‌بعدی in vitro و in vivo را برای مطالعه جامع فرآیند مهاجرت سلولی ایجاد کردیم.”

LH1 یکی از پروتئین های بسیار بیان شده در HCC است

تیم تحقیقاتی با استفاده از توالی‌یابی نسل بعدی (NGS) و آنالیز پروتئومی با استفاده از کروماتوگرافی مایع-طیف‌سنجی جرمی بر روی بافت‌های HCC، آنالیز رونوشت‌شناسی انجام دادند. آنها در نهایت کشف کردند که LH1 یکی از پروتئین‌های با بیان بالا در HCC در مقایسه با بافت سالم اطراف آن است.

تیم تحقیقاتی پلتفرم‌های چند بعدی و مدل‌های دو بعدی و سه‌بعدی in vitro و in vivo را برای تجزیه و تحلیل مهاجرت سلولی ایجاد کردند. آن‌ها از تراشه‌های میکروسیال برای مهاجرت سلولی تکی و جمعی استفاده کردند و سفتی هیدروژل‌ها را برای سنجش‌های تهاجم سه بعدی برای تقلید از ریزمحیط پیچیده سرطان تغییر دادند.

محققان دریافتند که LH1 مهاجرت محدود، سرعت و ظرفیت تهاجم سلول‌های HCC و PDAC را ارتقا می‌دهد.

پروفسور یانگ همچنین گفت: “پلتفرم‌ها و روش‌هایی که ما توسعه داده‌ایم، یک رویکرد منحصر به فرد برای مطالعه مهاجرت محدود سلول‌های سرطانی ارائه می‌کنند. ما نشان دادیم که LH1 با تثبیت SEPT2 باعث مهاجرت محدود و متاستاز سلول های سرطانی می شود و LH1 بالا با پیش آگهی ضعیف بیماران HCC و PDAC مرتبط است. انتظار می رود یافته ها یک هدف جدید بالقوه برای تشخیص سرطان و توسعه دارو ارائه دهند.”

گلیوبلاستوما شایع ترین نوع سرطان مغز بزرگسالان است. مشخص شده است که این یکی از تهاجمی ترین انواع تومورها است و هیچ درمانی برای این بیماری بالقوه تهدید کننده زندگی وجود ندارد. با این حال، اخیراً، دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی (UNC) و محققان دانشگاه کلمبیا یک درمان بالقوه برای گلیوبلاستوما و سلول های سرطانی را اعلام کردند.

شناسایی دو اسید آمینه

آنها فرآیندهای بیولوژیکی را برای درک بهتر بیماری بررسی کردند و کشف کردند که سلول های تومور گلیوبلاستوما به فروپتوز حساس هستند.

فروپتوز یک نوع نسبتاً جدید مرگ سلولی است که به تازگی کشف شده است و محققان هنوز در حال یادگیری این مکانیسم “خود تخریبی سلولی” هستند. فروپتوز یک نوع مرگ سلولی وابسته به آهن درون سلولی است.

مرگ سلولی بخشی از عملکرد طبیعی بدن انسان ماست. این فرآیند طبیعی به عنوان آپوپتوز شناخته می شود. با این حال، بدن ما این فرآیند طبیعی را در سلول های سرطانی مسدود می‌کند و حذف سلول‌های ناخواسته را که تکثیر می‌شوند و خطرات جدی برای سلامتی ایجاد می‌کنند، دشوار می‌کند.

• ژن ضد پیری که قلب را ۱۰ سال جوان می کند

اینجاست که فروپتوز در درمان سرطان وارد تصویر می شود. استادیار دپارتمان جراحی مغز و اعصاب UNC گفت: “کشف اخیر فروپتوزیس بر هیجان آن افزوده است. این واقعاً یک مجموعه تحقیقاتی به سرعت در حال رشد است. ما دریافتیم که برای بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی بسیار مهم است و نه فقط در سرطان ها.”

برای رسیدن به فروپتوز، دانشمندان انواع خاصی از اسیدهای آمینه را از رژیم غذایی بیمار حذف می کنند. این به نوبه خود به سلول های تومور اجازه می دهد تا بمیرند.

طبق این مطالعه، دو آمینو اسید شناسایی شده که می توانند از تومورها جلوگیری کنند، سیستئین و متیونین هستند. بدن ما این اسیدهای آمینه را از رژیم غذایی ما دریافت می کند.

یکی از محققان در بیانیه ای گفت: “اول، ما متوجه شدیم که وقتی اسیدهای آمینه خاصی را در مدل‌های حیوانی از بین می‌بریم، سلول‌های گلیوبلاستوما بیشتر در اثر فروپتوز می‌میرند. در مرحله دوم، ما دریافتیم که حذف این اسیدهای آمینه باعث می شود داروهای ما در القای فروپتوز در سلول های سرطانی بسیار موثرتر باشند.”

برای این مطالعه، تیم با حذف سیستئین و متیونین یک رژیم غذایی سفارشی برای مدل های حیوانی ایجاد کرد. یافته ها نشان داد که سلول های گلیوبلاستوما می توانند از طریق فروپتوز بمیرند. محققان همچنین دریافتند که پس از رژیم غذایی، سلول ها به دوز کمتری از داروهای شیمی درمانی نیاز دارند.

پس از این مطالعه، تیم در نظر دارد این روش رژیم غذایی را قبل از جراحی روی بیماران آزمایش کند. در نتیجه این کارآزمایی، نویسندگان می‌توانند درباره چگونگی تأثیر فروپتوز بر بدن انسان و تومور اطلاعات بیشتری کسب کنند. پس از جراحی، تیم قادر خواهد بود تا میزان پاسخ تومورها به رژیم غذایی را ارزیابی کند.

علاوه بر این، نویسندگان معتقدند که این درمان می تواند در درمان سارکوم، سرطان ریه و سرطان پانکراس مفید باشد.

هر کس که تا به حال توسط پشه گزیده شده باشد از خود پرسیده است که چرا این حشرات جذب من می شوند؟ طبق بیانیه مطبوعاتی منتشر شده در ماه گذشته، اکنون، محققان پزشکی جانز هاپکینز ممکن است پاسخی داشته باشند.

آنها ادعا می‌کنند گیرنده‌های تخصصی روی سلول‌های عصبی حشرات را ترسیم کرده‌اند که می‌توانند توانایی آن‌ها را برای تشخیص بوی‌های خوشایند بویژه در پوست انسان تنظیم کنند.

دکتر کریستوفر پاتر، گفت: “درک بیولوژی مولکولی حس بویایی پشه برای ایجاد راه‌های جدید برای جلوگیری از نیش و بیماری‌های سنگینی که ایجاد می‌کنند، کلیدی است.”

تحقیقات جدید بسیار مهم است، زیرا بیماری های منتقله از طریق پشه مانند مالاریا، تب دنگی و ویروس نیل غربی 700 میلیون نفر را مبتلا کرده و سالانه 750000 نفر را می کشند. امید این تحقیق یافتن دافع‌های بهتری است که می‌توانند در جذب بوها اختلال ایجاد کنند.

پاتر می‌گوید حشرات از حواس چندگانه برای یافتن میزبان‌ها (بوی، چشایی و یونوتروپیک) استفاده می‌کنند، اما تصور می‌شود گیرنده‌های بو به پشه‌ها کمک می‌کنند تا بین حیوانات و انسان‌ها تمایز قائل شوند در حالی که گیرنده‌های چشایی دی اکسید کربن را تشخیص می‌دهند.

برای این کار، Joshua Raji و Joanna Konopka، محققان پاتر، بر روی گیرنده‌های یونوتروپیک تمرکز کردند، زیرا توانایی آن‌ها در هدایت پشه برای ترجیح دادن یک نوع پوست انسان بر نوع دیگر از طریق واکنش به اسیدها و آمین‌ها است. آنها به دنبال آنها در شاخک (نیش) حشرات گشتند.

• پرینت سه بعدی سلول زنده داخل بدن انسان

مشخص کردن مواد ژنتیکی در فعالیت پشه ها

آنها از تکنیکی به نام هیبریداسیون درجا فلورسنت استفاده کردند که نه خود گیرنده ها، بلکه ماده ژنتیکی به نام RNA، پسرعموی DNA را مشخص می کند. محققان ادعا کردند: “یافتن RNA مرتبط با گیرنده های یونوتروپیک به این معنی است که نورون ها به احتمال زیاد چنین گیرنده هایی را تولید می کنند.”

دانشمندان خاطرنشان کردند که اکثر گیرنده های یونوتروپیک را در قسمت انتهایی (دورترین قسمت از سر) شاخک ها یافتند و آنتن ها گیرنده های یونوتروپیک بیشتری در قسمت پروگزیمال (نزدیک سر) پشه ها داشتند.

نتایج نشان می‌دهد که شاخک ها پیچیده‌تر از آنچه قبلاً فرض می‌شد هستند.

پاتر اضافه کرد: “گیرنده‌های یونوتروپیک با گیرنده‌های «همکار» کار می‌کنند تا به بوها پاسخ دهند، «مثل یک شریک رقص».”
در این بیانیه خاطرنشان شد، این تحقیق همچنین در شناسایی جفت‌هایی از گیرنده‌ها که پیش‌بینی می‌کنند گیرنده یونوتروپیک به اسیدها یا آمین‌ها پاسخ می‌دهد، موفقیت‌آمیز بود.

همه اینها به این معنی است که دانشمندان چند قدم به یافتن مواد دافع پشه‌ها که واقعاً کار می‌کنند نزدیک‌تر شده‌اند. این توسعه، در صورت موفقیت آمیز بودن، به انسان این امکان را می دهد که بهتر از بسیاری از بیماری هایی که حشرات به ارمغان می آورند محافظت شود.

بر اساس گزارش جدید، اپل پیشرفت قابل توجهی در فناوری نظارت بر قند خون غیرتهاجمی داشته است. اپل که به عنوان یک ویژگی اپل واچ در آینده برنامه ریزی شده است، می خواهد از این عملکرد استفاده کند تا به بیماران دیابتی و دیگران اجازه دهد تا سطح گلوکز خون خود را بدون نیاز به سوراخ کردن پوست برای آزمایش خون آزمایش کنند.

برای آزمایش سطح گلوکز بدون خون، اپل در حال توسعه یک تراشه فوتونیک سیلیکونی است که از طیف‌سنجی جذب نوری برای تابش نور لیزر زیر پوست برای تعیین غلظت گلوکز در بدن استفاده می‌کند. این فناوری در مرحله “اثبات مفهوم” است که قابل اجرا است. اما باید به اندازه ای متراکم شود که بتواند در یک پوشیدنی مناسب باشد.

در حال حاضر، نمونه اولیه دستگاه دارای اندازه ای مشابه آیفون است و می تواند به بازوی شخص متصل شود. این کوچکتر از نسخه قبلی است که به اندازه کافی بزرگ بود که نیاز به رومیزی داشت.

• انگشت های هوشمند مصنوعی که با لمس داخل بدن انسان را می بینند

تاریخچه ساخت اپل واچ

TSMC تراشه اصلی را برای تامین انرژی نمونه اولیه توسعه داد، اما اپل قبلا با Rockley Photonics برای ایجاد حسگرها و تراشه‌هایی برای نظارت بر گلوکز کار کرده بود. Rockley Photonics در سال 2021 از یک سیستم حسگر دیجیتالی رونمایی کرد که می‌گوید می‌تواند دمای بدن، فشار خون، روند گلوکز، هیدراتاسیون، الکل، لاکتات و موارد دیگر را کنترل کند. Rockley Photonics روشن کرد که اپل بزرگترین مشتری آن در پرونده های نظارتی است، اما اپل در نهایت به این رابطه پایان داد.

اپل صدها مهندس در گروه طراحی اکتشافی خود (XDG) دارد که روی پروژه اپل واچ کار می کنند، اما این فناوری هنوز سال ها باقی مانده است. به گفته بلومبرگ، XDG شبیه پروژه تحقیق و توسعه X گوگل است و محرمانه ترین کار اپل است. اپل صدها میلیون دلار برای توسعه نظارت غیرتهاجمی گلوکز هزینه کرده است.

اپل در ابتدا پس از خرید RareLight در سال 2010 تحت دستور استیو جابز، کار بر روی نظارت جایگزین گلوکز را آغاز کرد. برای سال‌ها، اپل از یک استارت‌آپ به نام Avolante Health LLC استفاده می‌کرد تا قبل از اینکه پروژه به XDG منتقل شود، بی‌صدا در یک مرکز مخفی کار کند.

فناوری تشخیص گلوکز زیر پوست در 10 سال گذشته تحت آزمایشات انسانی قرار گرفته است و اپل از یک گروه آزمایشی از افراد مبتلا به پیش دیابت و دیابت نوع 2 و همچنین افرادی که دیابت تشخیص داده نشده اند، استفاده می کند.

اپل می‌خواهد بتواند به افراد در صورت پیش دیابت هشدار دهد و امکان تغییر سبک زندگی را قبل از ایجاد دیابت کامل فراهم کند. تیم نظارتی اپل در حال انجام مذاکرات اولیه در مورد دریافت تاییدیه دولت برای این فناوری است.

این یک واقعیت غیرقابل انکار است که نوشیدن آب برای سلامتی ما مفید است. علاوه بر کمک به متابولیسم، نقش مهمی در مرطوب نگه داشتن پوست نیز دارد. طبق مطالعه جدید مؤسسه ملی سلامت (NIH)، نوشیدن آب نیز افراد را به روشی سالم با افزایش سن مرتبط می کند.

محققان رابطه بین چندین نشانگر سلامتی و سطح نمک خون را بررسی کردند که با کاهش مصرف مایعات افزایش می یابد. این مطالعه شامل اطلاعات سلامتی بود که از 11255 شرکت کننده در یک دوره 30 ساله به دست آمد.

آنها کشف کردند که در مقایسه با بزرگسالان با سطح سدیم سرم در وسط محدوده طبیعی، آنهایی که سطح سدیم سرم آنها در انتهای محدوده طبیعی است، بیشتر احتمال دارد به بیماری های مزمن مبتلا شوند و علائم پیری بیولوژیکی پیشرفته را نشان دهند. بزرگسالان با سطوح بالاتر خطر مرگ زودتر در زندگی را داشتند.

دکتر ناتالیا دمیتریوا، نویسنده مطالعه گفت: “نتایج نشان می دهد که نوشیدن آب (هیدراتاسیون) مناسب ممکن است پیری را کاهش دهد و زندگی عاری از بیماری را طولانی کند.”

این تحقیق مبتنی بر کار قبلی است که در مارس 2022 منتشر شد و ارتباط بین محدوده طبیعی بیشتر سطوح سدیم سرم و خطرات بالای نارسایی قلبی را کشف کرد. مطالعه خطر آترواسکلروز در جوامع (ARIC) که شامل مطالعات فرعی شامل هزاران سیاه و سفیدپوست از سراسر ایالات متحده است، منبع هر دو یافته است.

از زمانی که اولین مطالعه فرعی ARIC در سال 1987 آغاز شد، توصیه های بالینی برای تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری قلبی ارائه شده است.

• چرا بعضی آدم ها به سرعت چاق میشوند

نوشیدن آب از طریق 15 نشانگر سلامت ارزیابی شد

محققان چگونگی ارتباط سطح سدیم سرم با پیری بیولوژیکی را ارزیابی کردند که از طریق 15 نشانگر سلامتی ارزیابی شد. آنها کشف کردند که افراد با سطوح طبیعی سدیم سرم بیش از 135 تا 146 میلی اکی والان در لیتر (mEq/L) احتمال بیشتری داشت که نشانه های پیری بیولوژیکی را با سرعت بیشتری نشان دهند.

دیمیتریوا در ادامه افزود: “افرادی که سدیم سرم آنها 142 میلی اکی والان بر لیتر یا بالاتر است، از ارزیابی میزان مصرف مایعات خود سود خواهند برد.”

وی خاطرنشان کرد که اکثر مردم می توانند بدون خطر مصرف مایعات خود را به مقادیر توصیه شده افزایش دهند و این امر با آب و همچنین مایعات دیگر مانند آب میوه ها، سبزیجات و میوه های با محتوای آب بالا امکان پذیر است.

هدف این است که اطمینان حاصل شود که بیماران به اندازه کافی مایعات مصرف می کنند و در عین حال عواملی مانند داروها را که ممکن است منجر به از دست دادن مایعات شوند، ارزیابی می کنند.

مانفرد بوهم، MD، نویسنده مطالعه گفت: “پزشکان همچنین ممکن است نیاز به برنامه درمانی فعلی بیمار مانند محدود کردن مصرف مایعات برای نارسایی قلبی داشته باشند.”