فالکون هوی اسپیس ایکس با موفقیت ماهواره ارتباطی ژوپیتر ۳ را پرتاب کرد. سنگین ترین ماهواره ارتباطی تجاری که تا به حال ساخته شده است، آخر جولای از روی یک موشک فالکون هوی اسپیس ایکس از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا بلند شد.
این ماهواره متعلق به EchoStar و توسط Maxar ساخته شده است. وزن آن در حدود 9.2 متریک تن یا بیش از 20000 پوند است. فالکون هوی اسپیس ایکس، فضاپیما را در مسیر خود به سمت موقعیت عملیاتی در مدار زمین ایستایی بیش از نزدیک به 36000 کیلومتر بر فراز خط استوا پیش برد.
اسپیس ایکس قبلا پرتاب پرتاب را به دلیل گیرکردن دریچه روی یکی از تقویت کننده های مرحله اول فالکون هوی، تقریباً یک دقیقه به شمارش معکوس، کنسل کردند.
این اقدام در ساعت 11:04 شب آغاز شد. با احتراق 27 موتور اصلی فالکون هوی در Launch Complex 39A. چند لحظه بعد، فالکون هوی از سکوی پرتاب خود فاصله گرفت و از مرکز فضایی کندی به سمت شرق به سمت پایین حرکت کرد و از میان یک لایه ابر نازک در مسیر فضا به سمت پایین حرکت کرد.
شرکت زیرمجموعه اکو استار، Hughes Network Systems، این ماهواره را که Jupiter 3 نام دارد، برای ارائه اینترنت در سراسر قاره آمریکا، از کانادا تا آرژانتین، به خدمت خواهد گرفت.
ژوپیتر 3 عنوان سنگین وزن ترین ماهواره های ارتباطات تجاری را به دست آورد. این ماهواره حداقل چند تن سنگینتر از هر ماهوارهای در نوع خود است که قبلاً پرتاب شده است. این فضاپیما همچنین عظیمترین محموله ای است که تا به حال توسط فالکون هوی، که هنوز هم قدرتمندترین پرتاب تجاری جهان در سرویس عملیاتی است، حمل شده است.
مارک وایمر، معاون ارشد در سیستم های شبکه Hughes گفت: “این ماهواره حدود 10 طبقه است، بنابراین یک هیولا است. وزن آن تقریباً 9 تن (متریک) است، به همین دلیل است که ما به فالکون هوی اسپیس ایکس برای رساندن آن به فضا نیاز داریم. اندازه و مقیاس آن بزرگ است زیرا که ما می دانیم که این تشنگی عظیم برای داده وجود دارد و می دانستیم که باید کمی پهنای باند را در آسمان قرار دهیم.”
جزییات عملیات فالکون هوی اسپیس ایکس
ماهواره Jupiter 3 که گاهی اوقات EchoStar 24 نامیده می شود، حداکثر 500 گیگابیت در ثانیه از ظرفیت کل را ارائه می دهد و سیگنال های اینترنتی را به خانه های روستایی، مشاغل، مسافران هواپیما و کاربران دولتی و نظامی ارسال می کند.
وایمر در مصاحبه ای قبل از پرتاب گفت: “وقتی به این فکر میکنید که برای پشتیبانی از یک ماهواره 500 گیگابیتی از نظر قدرت و آرایه های خورشیدی و غیره چه چیزی لازم است، این همان چیزی است که اندازه، مقیاس و وسعت آن را افزایش میدهد.”
این ها انواع ماموریت هایی هستند که مناسب فالکون هوی اسپیس ایکس هستند. چنین ماهواره سنگینی نمی تواند با موشک فالکون 9 به مدار مشابهی پرتاب شود، حتی اگر اسپیس ایکس مرحله اول را سپری کند. فالکون هوی سه تقویت کننده فالکون 9 را با هم ترکیب می کند تا قدرت موشک در زمان پرتاب را سه برابر کند.
در ماموریت جمعه شب، اسپیس ایکس دو تقویت کننده جانبی را به ایستگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا، چند مایلی جنوب سکوی پرتاب فالکون هوی، به فرود برگرداند. تقویت کننده هسته مرکزی تمام پیشران مایع خود را می سوزاند تا محموله خود را تا حد ممکن سرعت دهد قبل از اینکه خاموش شود و دوباره وارد جو شود تا به اقیانوس اطلس سقوط کند.
تقویت کننده های جانبی دوقلو، که هر دو در ماموریت های قبلی مجدداً استفاده شده اند، حدود دو دقیقه و نیم پس از بلند شدن از مرحله اصلی جدا شدند. آن بوسترها به اطراف چرخیدند تا ابتدا در دم پرواز کنند، سپس موتورهای خود را دوباره روشن کردند تا مسیرشان را معکوس کنند و به سمت سواحل فلوریدا برگردند.
با نزول عمودی، تقویت کننده های جانبی تنها در فاصله هشت دقیقه از ماموریت، به مناطق فرود خود بازگشتند، همراه با صدای تند بوم های صوتی.
رقص منحصر به فرد پرتاب فالکون هوی – با سه موشک در حال پرواز کنترل شده به طور همزمان – در حال تبدیل شدن به یک منظره آشنا در سواحل فضایی فلوریدا است. این هفتمین پرتاب فالکون هوی اسپیس ایکس و سومین پرتاب از پنج مورد برنامه ریزی شده در سال جاری بود.
پرتاب فالکون هوی اسپیس ایکس
این پنجاه و یکمین پرتاب موشک فالکون اسپیس ایکس در سال 2023 بود. یا اگر پرواز آزمایشی موشک بزرگ استارشیپ از تگزاس در ماه آوریل را حساب کنید، پنجاه و دومین پرتاب بود.
پس از اینکه سه تقویت کننده فالکون هوی کار خود را به پایان رساندند، مرحله بالایی موشک موتور خود را سه بار در طول بیش از سه ساعت شلیک کرد تا ماهواره ژوپیتر 3 را در مدار انتقال بیضی شکل قرار دهد.
سوختن نهایی مرحله فوقانی حضیض یا نقطه پایین مدار را افزایش داد و زمان مورد نیاز ژوپیتر 3 را برای استفاده از نیروی محرکه خود برای مانور در مدار عملیاتی نهایی خود کوتاه کرد.
این موشک، حدود سه ساعت و نیم پس از بلند شدن، ماهواره ژوپیتر 3 را مستقر کرد. ژوپیتر 3 پس از جدا شدن از موشک، پانل های خورشیدی و آنتن های خود را گسترش خواهد داد.
مجموعه ای از سوختگی ها با موتور درونبرد، ماهواره را به یک مدار زمین ثابت دایره ای میبرد، جایی که سرعت آن با چرخش زمین مطابقت دارد. سپس ژوپیتر 3 در یک شکاف پارکینگ در امتداد خط استوا در 95 درجه طول جغرافیایی غربی مستقر می شود و جایگزین یک ماهواره منسوخ 16 ساله در ناوگان EchoStar خواهد شد.
تا پایان سال، ژوپیتر 3 باید در خدمت تجاری باشد. این ماهواره در کنار دو ماهواره دیگر در ناوگان هیوز کار خواهد کرد و با هم بیش از یک ترابیت ظرفیت را فراهم می کند.
وایمر گفت: “با هر یک از ماهواره های خود که به بازار آوردیم، شاهد افزایش سرعت ما از 5 مگابیت بر ثانیه به 25 مگابیت بر ثانیه بوده ایم و اکنون با این یکی، 100 مگابیت در ثانیه را تحویل خواهیم داد.”
سیستم های شبکه هیوز با چندین شبکه اینترنتی ماهواره ای دیگر از جمله صورت فلکی استارلینک اسپیس ایکس رقابت میکند. ماهوارههای استارلینک نسبت به ماهواره های زمین ایستا مانند ژوپیتر 3 بسیار نزدیکتر به زمین پرواز میکنند و تأخیر سیگنالهای اینترنتی ارسال شده به مصرف کنندگان روی زمین را کاهش میدهند.
اما یک شبکه geostationary فقط به چند ماهواره برای ارائه اتصال به اینترنت نیاز دارد، در حالی که اسپیس ایکس هزاران پلتفرم استارلینک را راه اندازی می کند.
شبکه استارلینک و Hughes Network Systems تعداد مشتریان قابل مقایسه ای دارند. هر دو بیش از 1.5 میلیون مشترک دارند – اما هیوز سال ها پیش از اسپیس ایکس شروع به کار کرد.
این اولین بار نیست که اسپیس ایکس محموله رقیب خود را در بازار پهنای باند از فضا راه اندازی می کند. اسپیس ایکس ماهواره هایی را برای شبکه اینترنتی OneWeb پرتاب کرده است و در ماه می، یک موشک فالکون هوی یک ماهواره پهن باند زمین ثابت بزرگ را برای Viasat پرتاب کرد که از نظر معماری شبیه به ژوپیتر 3 است.
وایمر گفت: “بازار بزرگ و وسیع است. من فکر می کنم فرصت های مشترک زیادی برای همه ما وجود دارد. همه خدمات ما واقعاً برای افراد محروم و محروم طراحی شده است. اینها معمولاً مناطق روستایی و کم تراکم هستند. با ژوپیتر 3 و ظرفیت اضافی که به همراه دارد، با تقریباً 300 پرتو نقطه ای، ما می توانیم واقعاً ظرفیت و توان عملیاتی بیشتری را در آن بازارها و مناطق معین متمرکز کنیم.
ماهواره Jupiter 3 از طراحی آنتن متفاوتی نسبت به ماهواره Viasat استفاده می کند، که پس از بروز مشکل در بازتابنده مشبک آن در حین استقرار پس از پرتاب، می توان آن را از دست داد.
ما واقعاً مطمئن هستیم که هیچ مشکلی در این زمینه نخواهیم داشت.”