ماموریت 985 میلیون دلاری ناسا برای پرتاب اوایل اکتبر آماده می شود. این مأموریت شامل ارسال یک مدارگرد پیشرانه الکتریکی آینده نگر است که برای قرار ملاقات با سیارک 16 سایک که گمان میرود غنی از فلز است، بنشیند. ارزش نیکل و آهن آن تقریباً 10000 کوادریلیون دلار است.
این سیارک که توسط ستاره شناس ایتالیایی انیبال د گاسپاری در سال 1852 کشف شد، قطری در حدود 140 مایل دارد و در فاصله 235 تا 309 میلیون مایلی قرار دارد. این نام از نام خدای یونانی Psyche (سایکی)گرفته شده است.
فضاپیمای سایک قرار است در 5 اکتبر با استفاده از موشک فالکون هوی اسپیس ایکس از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به پرواز درآید. این فضاپیما که به چهار رانشگر جلوه هال مجهز شده است، از فناوری پیشرفته خود برای شتاب گرفتن به سمت سیارک بلافاصله پس از حرکت اسپیس ایکس به مدار استفاده خواهد کرد.
فضاپیمای سایک قبلاً قرار بود در ماه آگوست پرتاب شود اما برای رفع برخی مشکلات نرم افزاری به تعویق افتاد. اگر ماموریت سایک در اکتبر امسال آماده پرواز باشد، این فضاپیما در حدود شش سال آینده به سیارک خواهد رسید.
در سال 2026 به سمت سیاره سرخ پرواز خواهد کرد و در آنجا از کمک گرانشی مریخ استفاده خواهد کرد و ناسا تخمین می زند که تا اوت 2029 به سیارک سایک خواهد رسید.
موشک فالکون هوی اسپیس ایکس برای این ماموریت مورد نیاز است. زیرا فضاپیمای سایک بسیار عظیم است و ابعاد آن 10 فوت در 8 فوت است و با پانل های خورشیدی مستقر شده آن ابعادی برابر با 25 متر در 7.3 متر دارد. جرم آن 2608 کیلوگرم است.
سیارک سایک
ستاره شناسان ناسا علاقه زیادی به سیارک سایک 16 دارند. زیرا از آهن و نیکل فلزی تشکیل شده است. (یکی از بلوک های سازنده منظومه شمسی ما، ترکیبی شبیه به هسته زمین) آنها بر این باورند که این سیارک می تواند بینشی از سال های اولیه منظومه شمسی ما ارائه دهد.
اسپیس ایکس با موفقیت تست هات فایر استارشیپ را انجام داد
سایک 16 شامل 95% فلز است که گمان می رود هسته نیکل-آهن یک سیاره باستانی است که لایه های بیرونی سنگی آن در اثر برخوردهای کیهانی از بین رفته است. سیارات زمینی مانند زمین، دارای هسته های فلزی هستند که در زیر سطح سنگی، در اعماق گوشته های سنگی قرار دارند.
بر روی زمین، دانشمندان نمی توانند برای مطالعه هسته آن خیلی عمیق حفاری کنند، زیرا ماشین آلات ذوب می شوند. بنابراین، این ماموریت می تواند بینشی در مورد چگونگی تکامل سیارات ارائه دهد.
علاوه بر این، هدف این ماموریت آزمایش فناوری ارتباطات لیزری پیشرفته موسوم به ارتباطات نوری فضای عمیق (DSOC) است. این فناوری از نور لیزر نزدیک به مادون قرمز برای انتقال داده ها استفاده می کند که در مقایسه با امواج رادیویی سنتی، نرخ داده بالاتر و کارایی بیشتری را ارائه می دهد.
لیزرهای DSOC از تأسیسات کوه تیبل ناسا در کالیفرنیا کار خواهند کرد و انتظار میرود داده ها را در فواصل 200 میلیون مایلی انتقال دهند.
اجرای موفقیت آمیز مأموریت سایک میتواند نظریه های مربوط به مراحل اولیه شکل گیری منظومه شمسی را تأیید کند و پیشرفتهای قابل توجهی را در درک ما از اجرام آسمانی و منشأ آنها به ارمغان بیاورد.