آخرین تحقیقات چین ادعا میکند که دوران هواپیماهای رادارگریز غیرقابل ردیابی ممکن است به زودی به پایان برسد. گفته میشود تیمی از دانشمندان چینی از طریق شبیهسازیها نشان دادهاند که ماهوارههای رادار فضایی میتوانند جنگندههای رادارگریزی مانند F-22 Raptor و B-21 Raider را از مدار ردیابی کنند. هدفی که زمانی غیرممکن تلقی میشد.
این مطالعه که در ماه اکتبر منتشر شد، نشان میدهد که نوع جدیدی از سیستم ماهوارهای رادار دوقطبی میتواند نویز پسزمینه را از سطوح زمین و دریا سرکوب کند و به آن اجازه میدهد تا حتی در شرایط چالشبرانگیز، نشانههای ضعیف رادار را شناسایی کند.
غلبه بر محدودیتهای ماهوارههای نوری
چین پیش از این توانایی خود را در شناسایی جتهای رادارگریز با صورت فلکی ماهوارهای تجاری Jilin-1 نشان داده بود که با موفقیت یک F-22 را در حال پرواز از میان ابرها ردیابی کرد. اما سیستمهای نوری توسط نور روز و آب و هوا محدود میشوند. آنها نمیتوانند در شب کار کنند یا در مه، ابر یا طوفان نفوذ کنند.
برای استفاده نظامی واقعی، ماهوارههای راداری بسیار قابل اعتمادتر هستند زیرا میتوانند 24 ساعته و 7 روز هفته در هر شرایطی کار کنند. با این حال، سالها کارشناسان معتقد بودند که تشخیص هواپیماهای رادارگریز از مدار تقریباً غیرممکن است زیرا سیگنالهای رادار در میان بازتابهای دریاهای مواج یا کوهها گم میشوند.
دستاوردی با سیستم دو ماهوارهای LT-1
در سال 2022، چین سیستم رادار دو ماهوارهای Ludi Tance No. 1 (LT-1) را راهاندازی کرد که در یک پیکربندی دوقطبی عمل میکند. یک ماهواره پالسهای رادار را ارسال میکند در حالی که دیگری پژواکها را دریافت میکند. این طراحی تداخل و درهمریختگی پسزمینه را کاهش میدهد و توانایی تشخیص هواپیماهای پنهان یا کمرؤیت را بهبود میبخشد.
به گزارش South China Morning Post (SCMP)، تیم تحقیقاتی به رهبری چن جونلی، طراح ارشد ماهواره در آکادمی فناوری پرواز فضایی شانگهای (SAST)، نوشت: “وقتی هدف یک جسم متحرک کوچک است، RCS آن ذاتاً کوچک است و با توجه به برد تشخیص طولانی سیستمهای رادار فضایی، سیگنال پژواک برگشتی بسیار ضعیف میشود و عملکرد تشخیص هدف را به شدت کاهش میدهد.”
این تیم تحقیقاتی به رهبری چن جونلی، طراح ارشد ماهواره در آکادمی فناوری پرواز فضایی شانگهای (SAST)، نوشت: “وقتی هدف یک جسم متحرک کوچک است، RCS آن ذاتاً کوچک است و با توجه به برد تشخیص طولانی سیستمهای رادار فضایی، سیگنال پژواک برگشتی بسیار ضعیف میشود و عملکرد تشخیص هدف را به شدت کاهش میدهد.” چن و همکارانش فاش کردند: “برای پرداختن به این چالش، معماری رادار دوقطبی فضایی از یک ویژگی کلیدی بهره میبرد: تحت زوایای دوقطبی آزیموت بزرگ، احتمال افزایش قابل توجه RCS برای هدف زیاد است.”
این مطالعه یک هدف پنهانکار با سطح مقطع راداری (RCS) 10 متر مربع را شبیهسازی کرد که برای هواپیماهای پنهانکار مدرن هنگام مشاهده از بالا واقعبینانه است. این رادار از فرکانس باند L با توان انتقال 4 کیلووات استفاده کرد که با مشخصات شناخته شده LT-1 مطابقت دارد.
شبیهسازیها به پتانسیل تشخیص در دنیای واقعی اشاره دارند
SCMP گزارش داد که شبیهسازیها نشان داد که رادار دوقطبی میتواند به طور مؤثر نویز را کاهش داده و اهداف متحرک را با سرعتهای پایین 50 کیلومتر در ساعت (31 مایل در ساعت) تشخیص دهد. محققان همچنین خاطرنشان کردند که گیرنده سیستم، که سیگنالها را ارسال نمیکند، ایجاد اختلال در شبکه را دشوارتر میکند.
این تیم افزود: “توانایی ضد تداخل میتواند بهبود یابد زیرا گیرنده سیگنالها را ارسال نمیکند.” این یافتهها توسط مؤسسات برتر چین که در توسعه LT-1 نقش داشتند، از جمله دانشگاه پلیتکنیک شمال غربی، دانشگاه جیائو تونگ شانگهای و SAST پشتیبانی شدند. آنها با همکاری یکدیگر، مدل جدیدی را برای شبیهسازی دقیقتر پارازیت رادار نسبت به مدلهای موجود ایجاد کردند.
تشخیص بهینه در زوایای بایاستاتیک بین 30 تا 130 درجه رخ داد، جایی که پارازیت رادار حتی در دریاهای متلاطم نیز کمترین مقدار را داشت. این چیدمان نشان میدهد که معماری دو ماهوارهای چین، از نظر تئوری، میتواند بر نویز پسزمینهای که زمانی هواپیماهای رادارگریز را از مدار نامرئی میکرد، غلبه کند.
یک نقطه عطف استراتژیک
اگر این تحقیق از طریق آزمایشهای دنیای واقعی تأیید شود، میتواند استراتژی نظامی جهانی را تغییر دهد. جتهای رادارگریز که مدتها تصور میشد از فضا نامرئی هستند، اکنون ممکن است در دسترس رادارهای در حال چرخش باشند.
مجموعه رو به رشد ماهوارههای رادار چین میتواند نظارت مداوم و در تمام شرایط آب و هوایی بر فعالیتهای هوایی در مناطق وسیع را امکانپذیر کند. پیامدهای این امر بسیار زیاد است که هواپیماهای رادارگریز و حتی پهپادهای کم پرواز یا موشکهای کروز به زودی میتوانند از فضا قابل تشخیص باشند.