رایج است که چیزی بگوییم و چیز دیگری را احساس کنیم. اما وقتی استرس عاطفی خیلی عمیق دفن شود، میتواند مشکلات جدی سلامت روان مانند اضطراب یا حملات پانیک را تشدید کند. اکنون، محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا یک حسگر پوشیدنی توسعه دادهاند که میتواند این احساسات پنهان را تشخیص دهد، حتی زمانی که چهره فرد نشان میدهد همه چیز خوب است.
این دستگاه جدید، یک وصله کشسان تقریباً به اندازه یک چسب زخم، نشانههای فیزیکی مرتبط با احساسات را رصد میکند: دمای پوست، رطوبت، ضربان قلب و سطح اکسیژن خون. این سیگنالها، همراه با دادههای حالت چهره، به تمایز بین احساسات واقعی و احساسات نمایشی کمک میکنند.
هوانیو چنگ، نویسنده اصلی این مقاله، گفت: “این یک روش جدید و بهبود یافته برای درک احساسات ما با نگاه کردن به چندین سیگنال بدن به طور همزمان است. تکیه صرف بر حالتهای چهره برای درک احساسات میتواند گمراه کننده باشد. افراد اغلب به طور قابل مشاهده نشان نمیدهند که واقعاً چه احساسی دارند، به همین دلیل است که ما تجزیه و تحلیل حالت چهره را با سایر سیگنالهای مهم فیزیولوژیکی ترکیب میکنیم که در نهایت منجر به نظارت و پشتیبانی بهتر از سلامت روان خواهد شد.”
نحوه کار این دستگاه
این دستگاه و حسگر به دلیل ساختارش از فلزات نازک و انعطافپذیری مانند طلا و پلاتین که در طرحهای موجدار چیده شدهاند، به راحتی خم و راست میشود. این دستگاه همچنین شامل چندین مجموعه مستقل از حسگرها است که قادر به اندازهگیری همزمان سیگنالهای پیچیده بدون هیچ گونه تداخلی هستند.
به عنوان مثال، یک لایه پشتی سفت و سخت، حسگرهای دما را تثبیت میکند تا در اثر کشش تحریف نشوند و یک لایه ضد آب، قرائت رطوبت را دقیق نگه میدارد. این دادهها به صورت بیسیم به یک تلفن یا سرور ابری منتقل میشوند و ارائه دهندگان خدمات درمانی را قادر میسازد تا پاسخهای عاطفی آن افراد را در زمان واقعی رصد و پیگیری کنند، در حالی که اطمینان حاصل میشود که هیچ اطلاعات شخصی یا هویتی ثبت نمیشود.
از طریق این روش، محققان یک مدل هوش مصنوعی را برای تشخیص احساسات واقعی و عملی آموزش دادند. برای یک آزمایش، از داوطلبان خواسته شد تا شش حالت چهره رایج – شادی، خشم، ترس، تعجب، انزجار و غم – را در حالی که دستگاه تحت نظارت فیزیولوژیکی بود، تکرار کنند. مدل هوش مصنوعی این احساسات عملی را با دقت 96.28 درصد تشخیص داد.
در ارزیابی احساسات واقعی، از شرکتکنندگان خواسته شد تا در حالی که پچ را پوشیدهاند، کلیپهای ویدیویی با بار احساسی تماشا کنند. این سیستم تقریباً در ۸۹ درصد مواقع، پاسخهای عاطفی آنها را به طور دقیق طبقهبندی کرد و تغییرات فیزیولوژیکی ظریفی مانند افزایش ضربان قلب و افزایش دمای پوست را در هنگام تعجب و عصبانیت ثبت کرد.
لیبو گائو، نویسنده همکار مقاله، گفت: “ما این دستگاه را طوری مهندسی کردهایم که این سیگنالهای مختلف را به طور مستقل و بدون تداخل آنها با یکدیگر اندازهگیری کند و تصویری بسیار واضحتر و دقیقتر از آنچه در زیر سطح اتفاق میافتد، ارائه دهد.”
کاربردهای آینده این حسگر
یانگبو یوان، نویسنده همکار مقاله، گفت: “این فناوری پتانسیل کمک به افرادی را دارد که با سلامت روان خود دست و پنجه نرم میکنند، اما شاید با دیگران یا حتی خودشان در مورد میزان مشکلشان کاملاً صادق نباشند.با پیگیری این سیگنالها، میتوان مشکلاتی مانند اضطراب یا افسردگی را در مراحل اولیه پیشرفت آنها تشخیص داد.”
چنگ در ادامه گفت: “این حسگر میتواند عملکردی حیاتی در پر کردن شکافهای دسترسی به مراقبت داشته باشد. با توجه به افزایش سطح استرس در جامعه مدرن، توانایی نظارت بر احساسات میتواند شاخصهای اولیهای از شرایط ناتوانکننده ارائه دهد و امکان حمایت پیشگیرانه را فراهم کند.”
این دستگاه همچنین میتواند نقشهای تشخیصی گستردهتری را ایفا کند. این دستگاه میتواند در مشاهده بیماران غیرکلامی، نظارت بر علائم زوال عقل، ردیابی علائم اولیه مصرف بیش از حد مواد افیونی، مدیریت زخمهای مزمن و مراقبت از بیماریهای عصبی کمک کند.
چنگ در پایان گفت: “در حالی که هنوز در مرحله تحقیق و توسعه است، این دستگاه گامی مهم در توانایی ما برای نظارت و درک احساسات انسانی است و به طور بالقوه راه را برای رویکردهای پیشگیرانه و شخصیسازیشدهتر در مراقبت از سلامت روان هموار میکند.”