این یک مشکل رایج در بین ارائه محصولات کشاورزی است: گوجه فرنگی امروزی ممکن است بزرگ باشد، اما بی مزه است. اکنون محققان میگویند که میتوانند با تغییر ژنهایی که بر سطح قند میوه تأثیر میگذارند، این مشکل را برطرف کنند. در حالی که خویشاوندان وحشی آنها میوه های کوچک و شیرین تولید می کنند، گوجه فرنگی های اهلی که به صورت صنعتی رشد می کنند. برای بازدهی بالا پرورش داده شده اند و در نتیجه گونه هایی 10تا100 برابر بزرگتر تولید می شوند.
اکنون دانشمندان در چین میگویند که دو ژن را شناسایی کردهاند که مانع تولید قند در گوجهفرنگی در حین رسیدن میشوند و نسخههای ویرایششده ژنی از گونههای اهلیشده را ایجاد کردهاند تا میوهای بزرگ اما شیرین نیز به دست آورند.
پروفسور هوانگ، مدیر کل موسسه ژنومیک کشاورزی در آکادمی علوم کشاورزی چین، شنژن، گفت که لازم است بین نیازهای مصرف کنندگان با نیازهای تولیدکنندگان و کشاورزان تعادل برقرار شود.
او گفت: “از آنجایی که کشاورزان گوجهفرنگی بزرگتر و عملکرد بالاتر میخواهند، مصرفکنندگان نیز خواهان گوجهفرنگی شیرینتر هستند. کشف ژنهای ترمز شکر منجر به [پرورش] گوجهفرنگی شیرینتر بدون کاهش اندازه و عملکرد میوه میشود و رابطه منفی بین عملکرد و کیفیت را از بین میبرد.”
تحقیقات تغییرات ژنتیکی گوجه فرنگی شیرین
محققان در مقالهای در مجله Nature توضیح میدهند که چگونه برای اولین بار ژنوم گیاهان وحشی و کشت شده گوجه فرنگی را کشف کردند و دو ژن مشابه مرتبط با محتوای قند میوه را شناسایی کردند. آنها می گویند که نسخه های این ژن های مرتبط با شیرینی بالا در گیاهان گوجه فرنگی وحشی رایج است، اما تا حد زیادی در گونه های مدرن از بین رفته است.
تحقیقات بیشتر نشان داد که نسخههای ژنهای موجود در گیاهان اهلی گوجهفرنگی، تولید آنزیمی را امکانپذیر میکند که آنزیم قندساز دیگری را برای تخریب در سلولها نشان میدهد. در مقابل، نسخههای این ژنها که در گیاهان وحشی یافت میشوند، تولید این آنزیم را محدود میکنند و در نتیجه گوجهفرنگیها شیرینتر میشوند.
هنگامی که این تیم از ابزار ویرایش ژن Crispr-Cas9 برای ایجاد تغییرات دقیق در DNA گیاهان اهلی گوجه فرنگی استفاده کرد و از عملکرد صحیح این ژن ها جلوگیری کرد، دریافتند میوه به دست آمده تا 30 درصد محتوای قند بیشتری نسبت به گیاهان اصلاح نشده دارد. با این حال، به طور غیر منتظره، تفاوت معنی داری در وزن یا عملکرد میوه وجود نداشت. در حالی که گوجهفرنگیهای اصلاحشده ژنی، دانههای کمتر و سبکتری داشتند، اما به طور معمول جوانه زدند.
محققان می گویند کار آنها نشان می دهد که این دو ژن به عنوان ترمز قند در طول رسیدن میوه کار می کنند، احتمالا برای اطمینان از وجود انرژی کافی برای رشد دانه ها. هوانگ گفت گوجهفرنگیهای جدید میتوانند ظرف سه تا پنج سال در سوپرمارکتها قرار بگیرند. این تیم اشاره کرد که گوجهفرنگیهای اصلاحشده ژنی دیگری قبلاً در ژاپن موجود بودند.
با این حال، ممکن است مدتی طول بکشد تا دیگران بتوانند ثمرات چنین علمی را بچشند. در حالی که قوانین جدید از رشد محصولات ژنتیکی شده در انگلستان و ولز حمایت می کند، قانونی سازی ثانویه مورد نیاز برای اجرای این قانون هنوز تصویب نشده است.
دیدگاهتان را بنویسید