دسته: خودرو

شرکت سوئیسی اشتادلر (Stadler)، تولیدکننده تجهیزات ریلی، و شرکت حمل‌ونقل ARST در منطقه ساردینیای ایتالیا به‌طور رسمی از برنامه توسعه نخستین قطار هیدروژنی جهان که به‌طور اختصاصی برای خطوط ریلی باریک‌ریل طراحی شده است، رونمایی کردند.

این پروژه نقطه عطفی در حمل‌ونقل ریلی پاک به شمار می‌رود و قرار است جایگزین لوکوموتیوهای دیزلی قدیمی شود؛ لوکوموتیوهایی که سال‌ها به دلیل محدودیت‌های فنی خطوط باریک‌ریل همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

بر اساس اعلام مسئولان پروژه، ورود ۱۰ قطار هیدروژنی به شبکه ریلی ساردینیا، سالانه بیش از ۲ هزار و ۱۰۰ تن دی‌اکسید کربن را در مقایسه با قطارهای دیزلی کاهش خواهد داد. این میزان کاهش آلایندگی تقریباً معادل انتشار کربن حاصل از حدود ۴۵۰ بار دور زدن کره زمین با خودرو عنوان شده است.

برنامه‌ریزی شده است این قطارها از سال ۲۰۲۸ وارد ناوگان حمل‌ونقل مسافری شوند و در خطوط تحت مدیریت شرکت ARST شامل مسیرهای فرودگاه آلگرو – مامونتاناس، ساساری – آلگرو و ساساری – سورسو فعالیت کنند.

ساردینیا؛ پیشگام فناوری جدید ریلی

«باربارا مانکا»، وزیر حمل‌ونقل منطقه خودمختار ساردینیا، این پروژه را گامی مهم در توسعه فناوری‌های نوین حمل‌ونقل دانست.

او گفت: “با راه‌اندازی نخستین قطار هیدروژنی که به‌طور اختصاصی برای خطوط باریک‌ریل طراحی شده است، ساردینیا بار دیگر جایگاه خود را به‌عنوان پیشگام نوآوری فناوری در بخش حمل‌ونقل ثابت می‌کند. این نخستین قطار از نوع خود در جهان است که دقیقاً برای شرایطی مشابه شبکه ریلی ما طراحی شده و هدف آن تبدیل یک محدودیت به فرصتی بزرگ است.”

وی افزود: “قطارهای هیدروژنی که در خطوط شرکت ARST به کار گرفته خواهند شد، نمونه‌ای درخشان برای حفاظت از محیط زیست، تقویت اقتصاد محلی و توسعه مهارت‌های تخصصی در منطقه ما هستند.”

پایان وابستگی به موتورهای دیزلی

شبکه‌های ریلی باریک‌ریل در مناطق مختلف ایتالیا سال‌ها به موتورهای دیزلی وابسته بودند. دلیل اصلی این موضوع، ویژگی‌های جغرافیایی این خطوط است؛ مسیرهایی با پیچ‌های بسیار تند و محدودیت‌های سختگیرانه در وزن قطار که استفاده از قطارهای برقی سنگین را عملاً غیرممکن می‌کرد.

اما اکنون با توسعه قطار هیدروژنی اختصاصی برای این خطوط، این محدودیت قدیمی در حال برطرف شدن است. فناوری جدید به گونه‌ای طراحی شده که بدون استفاده از سوخت‌های فسیلی، بتواند در مسیرهای باریک، پرپیچ‌وخم و کوهستانی حرکت کند.

این تحول می‌تواند الگوی جدیدی برای بسیاری از خطوط ریلی قدیمی در اروپا باشد که تاکنون امکان برقی‌سازی آن‌ها وجود نداشته است.

سامانه پیشرانه متفاوت

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این قطار هیدروژنی، سامانه پیشرانه ویژه آن است.

در این طراحی، مخازن هیدروژن و سلول‌های سوختی داخل یک واگن مرکزی موسوم به Power Pack قرار گرفته‌اند. این واگن نقش یک واحد تولید انرژی متحرک را ایفا می‌کند و برق مورد نیاز باتری‌های سامانه کشش الکتریکی قطار را در مسیرهای فاقد برق بالاسری تأمین می‌کند.

در واقع، سلول‌های سوختی هیدروژن با تولید برق، باتری‌های قطار را شارژ می‌کنند و انرژی لازم برای حرکت موتورهای الکتریکی را فراهم می‌سازند.

مزیت این سامانه آن است که هیچ آلاینده مستقیمی تولید نمی‌کند و تنها محصول جانبی واکنش هیدروژن، بخار آب است.

تولید هیدروژن با انرژی خورشیدی

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم این پروژه، نحوه تأمین سوخت است. هیدروژن مورد نیاز این قطار هیدروژنی به‌صورت محلی و با استفاده از ۱۰۰ درصد انرژی خورشیدی تولید خواهد شد. به این ترتیب، چرخه تولید و مصرف انرژی کاملاً پاک خواهد بود.

در نتیجه، از مرحله تولید سوخت تا حرکت قطار، هیچ وابستگی مستقیمی به سوخت‌های فسیلی وجود نخواهد داشت و کل شبکه تنها بخار آب منتشر خواهد کرد.

این موضوع پروژه ساردینیا را به یکی از کامل‌ترین نمونه‌های حمل‌ونقل بدون کربن در اروپا تبدیل می‌کند.

اشتادلر؛ تنها سازنده این فناوری در جهان

دکتر «آنسگار بروکمایر»، مدیر بازاریابی و فروش و قائم‌مقام مدیرعامل گروه اشتادلر، اعلام کرد این شرکت در حال حاضر تنها تولیدکننده‌ای در جهان است که قطار هیدروژنی مخصوص خطوط باریک‌ریل طراحی و تولید می‌کند.

او گفت: “اشتادلر تنها شرکت سازنده قطار در جهان است که قطارهای هیدروژنی ویژه خطوط باریک‌ریل را طراحی و تولید می‌کند. ما همراه با شرکت ARST راهکاری توسعه داده‌ایم که سهمی واقعی در کاهش انتشار کربن در حمل‌ونقل ریلی خواهد داشت”

به گفته او، این فناوری می‌تواند مسیر تازه‌ای برای نوسازی هزاران کیلومتر خطوط ریلی باریک‌ریل در کشورهای مختلف جهان باز کند.

تجربه‌ای متفاوت برای مسافران

ورود قطار هیدروژنی تنها به معنای کاهش آلایندگی نیست، بلکه تجربه سفر مسافران نیز به شکل محسوسی تغییر خواهد کرد.

برخلاف قطارهای دیزلی قدیمی که با لرزش‌های شدید و صدای بلند موتور شناخته می‌شوند، مدل‌های جدید بسیار آرام‌تر و کم‌صداتر خواهند بود.

همچنین این قطارها دارای ورودی هم‌سطح با سکو هستند تا افراد دارای معلولیت، سالمندان و خانواده‌هایی که کالسکه کودک همراه دارند، راحت‌تر سوار شوند.

پنجره‌های پانورامای بزرگ نیز برای نمایش بهتر مناظر طبیعی ساردینیا طراحی شده‌اند تا سفر برای مسافران لذت‌بخش‌تر شود. فضای داخلی قطارها روشن، جادار و مجهز به سامانه تهویه مطبوع خواهد بود.

علاوه بر این، کارکنان قطار نیز از امکانات اختصاصی مانند ورودی جداگانه و سیستم کنترل مستقل دمای کابین بهره‌مند خواهند شد.

سفارش ۱۰ قطار برای ساردینیا

بر اساس توافقی که در سال ۲۰۲۳ میان اشتادلر و شرکت ARST امضا شد، این شرکت سوئیسی در مجموع ۱۰ قطار هیدروژنی برای شبکه ریلی ساردینیا تولید خواهد کرد.

این پروژه بخشی از برنامه دولت ایتالیا برای کاهش انتشار کربن در خطوط ریلی منطقه‌ای باریک‌ریل به شمار می‌رود. هدف اصلی این طرح، حذف تدریجی لوکوموتیوهای دیزلی و جایگزینی آن‌ها با سامانه‌های حمل‌ونقل پاک است.

• ۵ فناوری مهندسی پیشرو در سال ۲۰۲۵

سایر مناطق ایتالیا نیز در صف دریافت قطارهای جدید

اگرچه ساردینیا نخستین منطقه‌ای است که این فناوری را به کار خواهد گرفت، اما سایر مناطق جنوب ایتالیا نیز در حال آماده‌سازی برای استفاده از این قطار هیدروژنی هستند.

اشتادلر هم‌اکنون در حال ساخت ۹ قطار مشابه برای شرکت Ferrovie della Calabria است. همچنین دو قطار دیگر نیز برای شبکه Ferrovia Circumetnea در جزیره سیسیل تولید می‌شود.

مدل‌های ویژه سیسیل با سامانه کشش اختصاصی تنظیم شده‌اند تا بتوانند از شیب‌های تند دامنه‌های آتشفشان اتنا عبور کنند؛ موضوعی که نیازمند توان کششی بالاتر نسبت به قطارهای معمولی است.

آزمایش‌های ایمنی پیش از آغاز فعالیت

پیش از ورود این قطارها به شبکه حمل‌ونقل عمومی، مجموعه‌ای از آزمایش‌های فنی، عملیاتی و ایمنی روی آن‌ها انجام خواهد شد.

این آزمایش‌ها با هدف اطمینان از رعایت کامل استانداردهای ملی ایتالیا و مقررات سازمان ANSFISA، نهاد مسئول ایمنی راه‌آهن و زیرساخت‌های جاده‌ای و بزرگراهی این کشور، صورت می‌گیرد. تنها پس از دریافت تمامی مجوزهای لازم، این قطار هیدروژنی اجازه جابه‌جایی مسافران را خواهد داشت.

انقلابی آرام در خطوط ریلی اروپا

تمامی این ناوگان جدید در کارخانه اصلی اشتادلر در شهر بوسنانگ سوئیس در حال تولید است.

کارشناسان معتقدند توسعه این قطارها می‌تواند آغازگر تحولی بزرگ اما آرام در خطوط ریلی باریک‌ریل اروپا باشد؛ مسیرهایی که سال‌ها به دلیل محدودیت‌های فنی از فناوری‌های نوین حمل‌ونقل بی‌بهره مانده بودند.

اگر این پروژه مطابق برنامه پیش برود، قطار هیدروژنی می‌تواند به الگویی برای بسیاری از کشورهایی تبدیل شود که هنوز بخش قابل توجهی از شبکه ریلی آن‌ها به موتورهای دیزلی وابسته است. در چنین شرایطی، استفاده از هیدروژن سبز و سامانه‌های پیشرانه پاک، نه تنها انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش می‌دهد، بلکه تجربه سفر را نیز برای میلیون‌ها مسافر بهبود خواهد بخشید و گام مهمی در مسیر حمل‌ونقل پایدار جهانی خواهد بود.

دلیل پیشنهاد کیسه‌های هوای بزرگ برای هواپیماها از یک اتفاق ناگوارد شروع شد. یک پرواز ایر ایندیا از احمدآباد به مقصد لندن، تنها 30 ثانیه در هوا بود که فاجعه اوایل امسال رخ داد. گزارش‌های اولیه نشان می‌دهد که سوئیچ‌های کنترل سوخت هواپیما اندکی پس از برخاستن به طرز غیرقابل توضیحی خاموش شده‌اند و باعث قطع سوخت موتورها و از دست رفتن کامل قدرت شده‌اند.

ضبط‌ های آشفته کابین خلبان نشان می‌دهد که دو خلبان در مورد اینکه چه کسی این تصمیم مرگبار را گرفته است، با سردرگمی از یکدیگر سوال می‌پرسند. در میان هرج و مرج، هواپیما سقوط کرد و به زمین نشست و همه سرنشینان به جز یک نفر کشته شدند. این مرگبارترین فاجعه هوایی در یک دهه بود.

دو مهندس هوانوردی از موسسه فناوری و علوم بیرلا در هند معتقدند که طرحی را توسعه داده‌اند که می‌تواند به جلوگیری از تصادفات مشابه کمک کند. طرحی که شامل کیسه‌های هوای خارجی عظیم و تحت کنترل هوش مصنوعی است. این سیستم ایمنی چند لایه که پروژه REBIRTH نام دارد، هواپیما را با مجموعه‌ای از حسگرها که دائماً شرایط پرواز را رصد می‌کنند، مقاوم‌سازی می‌کند.

اگر سیستم تشخیص دهد که سقوط زیر 3000 پا اجتناب‌ناپذیر است، کیسه‌های هوای غول‌پیکر باز می‌شوند و یک پیله محافظ تشکیل می‌دهند که برای جذب انرژی ضربه و کاهش خسارت طراحی شده است. یک چراغ مادون قرمز و چراغ‌های چشمک‌زن نیز در طول تصادف فعال می‌شوند تا یافتن لاشه‌ی بالشتکی برای امدادگران آسان‌تر شود.

نموداری که نحوه‌ی عملکرد کیسه‌های هوای هواپیما را نشان می‌دهد

یک سیستم هوش مصنوعی، نقص‌های احتمالی را تشخیص داده و کیسه‌های هوایی را که پیله‌ی محافظ تشکیل می‌دهند، مستقر می‌کند.

مهندسان طرح خود را که نامزد جایزه‌ی جیمز دایسون ۲۰۲۵ شده است، اولین «سیستم بقا در تصادف با هوش مصنوعی» در جهان می‌نامند. اگرچه هنوز در مراحل اولیه‌ی آزمایش است، اما می‌گویند شبیه‌سازی‌های کامپیوتری نشان می‌دهد که این سیستم می‌تواند نیروهای تصادف را بیش از ۶۰ درصد کاهش دهد.

در تئوری، فرود نرم‌تر، همراه با تصمیمات سریع‌تر و مبتنی بر هوش مصنوعی در واکنش اضطراری، می‌تواند به معنای تفاوت بین زنده ماندن یا مرگ مسافران در یک تصادف باشد. یک متخصص هوانوردی در گفتگو با مجله‌ی پاپیولار ساینس گفت که این طرح نویدبخش است، اما هشدار داد که بسیاری از سوالات بی‌پاسخ، به‌ویژه در مورد وزن اضافی کیسه‌های هوا، همچنان باقی مانده است.

جف ادواردز، خلبان بازنشسته بمب‌افکن‌های اینترودر ۱-۶ نیروی دریایی ایالات متحده و بنیانگذار شرکت مشاوره ایمنی هوانوردی AVSafe،  گفت: “این ایده جالبی به نظر می‌رسد، اما فجایع هوایی که این سیستم کیسه هوا قرار است کاهش دهد، به این معنی است که هواپیماهای آینده همگی وزن اضافی و سایر مصالحه‌ها را برای کاهش یک حادثه در ۲۰ سال آینده تحمل خواهند کرد.”

تولد دوباره به عنوان «پاسخی به سوگ» پدیدار شد

اشل واسیم و دارسان سرینیواسان، مغزهای متفکر تولد دوباره، می‌گویند که این مفهوم پاسخی مستقیم به سقوط هواپیمای ایر ایندیا بود که آنها و اعضای خانواده‌شان را گیج و مبهوت کرد.

واسیم می‌نویسد: “مادرم نمی‌توانست بخوابد. او مدام به ترسی که مسافران و خلبانان باید احساس می‌کردند فکر می‌کرد، چون می‌دانستند هیچ راه فراری وجود ندارد. آن درماندگی ما را آزار می‌داد.”

این دو نفر شروع به بررسی تحقیقات دانشگاهی در مورد اقدامات ایمنی خطوط هوایی کردند و شکاف قابل توجهی را کشف کردند. اکثر سیستم‌های ایمنی هوایی برای جلوگیری از سقوط طراحی شده‌اند و تمرکز نسبتاً کمی بر بهبود بقا در هنگام سقوط اجتناب‌ناپذیر دارند. با توجه به این موضوع، آنها شروع به توسعه روشی کردند که سه هدف خاص را دنبال می‌کند: کاهش سرعت هواپیما قبل از برخورد، جذب نیروی تصادف و کمک به امدادگران برای یافتن و واکنش سریع‌تر به محل حادثه.

مهندسان می‌نویسند: “تولد دوباره چیزی بیش از مهندسی است – این پاسخی به سوگ است. قولی مبنی بر اینکه می‌توان برای بقا برنامه‌ریزی کرد و حتی پس از شکست، می‌توان شانس دوباره‌ای داشت.”

استفاده از هوش مصنوعی، کیسه‌های هوای غول‌پیکر و پیشرانه‌های معکوس برای ایمن‌تر کردن تصادفات

REBIRTH، به عنوان یک سیستم، مدت‌ها قبل از باز شدن کیسه‌های هوای پاپ‌کورنی شکل، شروع به کار می‌کند. حسگرهایی که در سراسر هواپیما توزیع شده‌اند، ارتفاع، سرعت، وضعیت موتور، جهت و پاسخ خلبان را کنترل می‌کنند. این حسگرها داده‌ها را به یک سیستم هوش مصنوعی داخلی منتقل می‌کنند که اطلاعات را تجزیه و تحلیل می‌کند تا مشخص کند که آیا تصادف قریب‌الوقوع به نظر می‌رسد یا خیر.

اگر سیستم این تصمیم را در ارتفاع ۳۰۰۰ پایی یا کمتر از آن بگیرد، باعث باز شدن کیسه هوا می‌شود. مهندسان خاطرنشان می‌کنند که خلبانان یک بازه زمانی کوتاه برای لغو تصمیم استقرار هوش مصنوعی دارند، اگرچه دقیقاً مشخص نیست که این بازه زمانی چقدر طول می‌کشد.

اگر لغو تصمیم خلبان اتفاق نیفتد، کیسه‌های هوای عظیم از دماغه، شکم و دم هواپیما باز می‌شوند. همه این اتفاقات باید در کمتر از دو ثانیه رخ دهد. این کیسه‌های هوای هوشمند از لایه‌های کولار، TPU، زیلون و STF ساخته شده‌اند، موادی که به طور خاص برای خواص جذب انرژی‌شان انتخاب شده‌اند. این لایه‌های پارچه‌ای توسط یک پوشش داخلی از “سیالات غیر نیوتنی” مختلف (مایعی که ویسکوزیته ثابتی ندارند) تقویت می‌شوند که به جذب بیشتر ضربه کمک می‌کند.

با فرض اینکه موتورها هنوز کار می‌کنند، آنها همچنین به طور خودکار در نیروی رانش معکوس درگیر می‌شوند تا به کاهش سرعت هواپیما کمک کنند. به گفته مهندسان، این نیروی رانش معکوس به تنهایی می‌تواند سرعت هواپیما را قبل از برخورد از 8 تا 20 درصد کاهش دهد.

به محض اینکه هواپیمای پوشیده شده با کیسه هوا ضربه می‌خورد، سیستم به طور خودکار چراغ مادون قرمز، مختصات GPS و چراغ‌ها را برای کمک به شناسایی سریع آن توسط امدادگران شلیک می‌کند. مهندسان می‌نویسند: “این سیستم برای بدترین حالت آماده می‌شود، زمانی که همه چیز از کار می‌افتد.”

تا کنون، واسیم و سرینیواسان می‌گویند که نتایج امیدوارکننده‌ای از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری سیستم خود دیده‌اند. آنها همچنین یک نمونه اولیه در مقیاس ۱:۱۲ ساخته‌اند و برای شروع آزمایش‌های در مقیاس بزرگتر و در دنیای واقعی، با سیاست‌گذاران، تولیدکنندگان هواپیما و سازمان‌های دولتی تماس گرفته‌اند. در تئوری، آنها معتقدند که این سیستم می‌تواند روی انواع مختلف هواپیماها، چه جدید و چه قدیمی، نصب شود.

آنها می‌نویسند: “امروز، REBIRTH با طرح‌ها، شبیه‌سازی‌ها و داده‌های مواد آماده، برای آزمایش در مقیاس بزرگتر آماده است.”

• ناسا: سیاره کوتوله سرس زمانی میزبان حیات بوده است

کیسه‌های هوای بیش از حد سنگین می‌توانند ضرر بیشتری نسبت به فایده داشته باشند

ادواردز، متخصص هوانوردی از AVSafe، گفت که قبل از تعیین قابلیت اطمینان سیستم کیسه هوا، به داده‌های آزمایش بیشتری نیاز است. او خاطرنشان کرد که اثربخشی واقعی سیستم ممکن است تا حدودی به وزن کلی آن بستگی داشته باشد.

اگرچه کیسه‌های هوا و پیشرانه‌ها برای کاهش نیروی ضربه در نظر گرفته شده‌اند، اما اگر سیستم آنقدر سنگین باشد که وزن و نیروی پسای قابل توجهی به آن اضافه کند، این مزیت می‌تواند خنثی شود. خود کیسه‌های هوا نیز باید بسیار بزرگ باشند تا نیروهای ضربه یک هواپیمای تجاری با وزن بیش از ۶۰۰۰۰۰ پوند را به طور معناداری کاهش دهند.

ادواردز گفت: “جریمه وزن به تنهایی یک نگرانی عمده خواهد بود.” همچنین هنوز در مورد اثربخشی کلی سیستم نظارت هوش مصنوعی پیشنهادی، عدم قطعیت وجود دارد. در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند نزدیکی هواپیما به زمین را حس کند و تصمیمی برای استقرار اقدامات ایمنی بگیرد، ادواردز گفت که هنوز متغیرهای زمان واقعی دیگری وجود دارد که باید هنگام فرود خارج از فرودگاه در نظر گرفته شوند.

چتر نجات، «پوست جادویی» و دریچه: دنیای عجیب ایده‌های ایمنی هواپیما

REBIRTH به دنبال یک خط طولانی از پیشنهادهای ایمنی هوایی جذاب و جاه‌طلبانه است که بسیاری از آنها هرگز به مرحله اجرا نمی‌رسند. برخی از هواپیماهای دو موتوره کوچکتر در حال حاضر قادر به استفاده از چتر نجات‌های بزرگ «کل هواپیما» هستند که برای کمک به فرود ایمن هواپیما در صورت خرابی موتور طراحی شده‌اند.

در سال ۲۰۱۱، محققانی که توسط بودجه ناسا پشتیبانی می‌شدند، توسعه «پوست جادویی» خود ترمیم شونده برای هواپیما را بررسی کردند که می‌توانست قسمت بیرونی را از رعد و برق، دمای شدید و تداخل الکترومغناطیسی محافظت کند. این فرآیند شامل پوشش هواپیماها با یک فیلم رسانا و فوم جاذب انرژی بود. آنها همچنین راه‌هایی را برای ترمیم خود به خودی پوشش در صورت سوراخ شدن یا پاره شدن بررسی کردند.

سایر اقدامات ایمنی پیشنهادی به طور قابل توجهی کمتر پیشرفته بوده‌اند. پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، ایرباس حق ثبت اختراعی برای دریچه‌ای که در ورودی کابین خلبان نصب شده بود، ثبت کرد که ظاهراً برای بیرون راندن مهاجم احتمالی از هواپیما در هوا طراحی شده بود. همین پتنت حتی پیشنهاد استفاده از گاز آرام‌بخش در کابین را به عنوان یک اقدام ضد تروریسم مطرح کرده است. تا آنجا که ما می‌دانیم، هیچ یک از این ایده‌ها هرگز به هواپیماهای تجاری راه پیدا نکرده‌اند.

اگر REBIRTH در نهایت در زمان اعلام جایزه دایسون در ۵ نوامبر برنده شود، به جمع پیشنهادهای غیرمعمول خواهد پیوست. برندگان گذشته این جایزه شامل تیمی هستند که یک تریلر خارج از جاده برای حمل سربازان زخمی در اوکراین، یک دستکش پوشیدنی زیست‌پزشکی برای آزمایش گلوکوم و یک “پوشش الکترونیکی” ساخته شده از شیشه ضایعاتی برای کاهش جذب گرما در ساختمان‌ها ساخته است. برندگان این جایزه ۴۰،۰۰۰ دلار جایزه نقدی دریافت می‌کنند.

این مدل جمع و جور که برنده چندین جایزه شده است، با هدف حفظ موقعیت این مدل به عنوان پیشرو در بخش اروپا، به آرامی اما به طور قابل توجهی بهبود یافته است. همراه ما باشید تا ببینیم که چه چیزی در خط تولید تویوتا یاریس کراس 2024 در زمینه های کلیدی فناوری، قدرت و سبک تغییر کرده است.

تویوتا یاریس کراس 2024: فناوری

مدل اصلاح شده یک تجربه کاربر دیجیتال کاملاً جدید را معرفی می کند. این شامل نمایشگرهای ابزار جدیدی است که مطابق با ترجیحات راننده پیکربندی و سفارشی می شوند، و یک سیستم چندرسانه ای جدید تویوتا Smart Connect که قدرتمندتر است، سریعتر پاسخ می دهد و طیف وسیع تری از عملکردها را ارائه می دهد. اندازه نمایشگرها اکنون در کلاس پیشرو هستند: تا 12.3 اینچ برای کمبیمتر راننده و تا 10.5 اینچ برای صفحه نمایش لمسی چند رسانه ای (هر دو وابسته به درجه).

علاوه بر ادغام تلفن هوشمند بیسیم برای دستگاه های اپل و اندروید، یکی از عملکردهای سیستم چندرسانه ای جدید، ناوبری ابری «همیشه متصل» آن است که از اطلاعات به روز در مورد مسیرها، ترافیک و تأخیرها برای ارائه بهینه استفاده میکند.

برنامه ریزی سفر این سیستم همچنین تشخیص گفتار را از طریق یک عامل صوتی روی برد ارائه میکند که میتواند زبان و درخواست ها و زبان طبیعی و محاوره ای را تشخیص دهد و به آن واکنش نشان دهد. به عنوان مثال، با گفتن «هی تویوتا، سرما خوردم»، سیستم به طور خودکار نیاز به افزایش دمای کنترل آب و هوا را درک خواهد کرد.

راحتی و امنیت با در دسترس بودن یک کلید دیجیتال هوشمند جدید (وابسته به درجه) افزایش یافته است. این کلید دیجیتال که به برنامه MyToyota مرتبط است، دسترسی به وسیله نقلیه را از طریق تلفن هوشمند کاربر امکان پذیر می کند و می تواند برای قفل کردن، باز کردن قفل و روشن کردن وسیله نقلیه بدون تعامل مستقیم با تلفن استفاده شود.

• پورشه کیمن جی تی ۴ خوش قیمت ترین ماشین اسپورت فعلی در دنیا

این برنامه عملکردهای مفید دیگری از جمله قفل/باز کردن قفل از راه دور، عملیات کنترل آب و هوا قبل از سفر، و فعال کردن چراغ های خطر برای کمک به مکان یابی وسیله نقلیه، مانند پارکینگ شلوغ، ارائه می دهد.

این خودروی اصلاح شده به جدیدترین نسل تویوتا Safety Sense نیز مجهز شده است. ویژگیهای پیشرفته این سیستم  (اکنون با افزایش دامنه تشخیص خطرات به لطف دوربین جدید و راه اندازی رادار) به صورت استاندارد در سراسر سری تویوتا یاریس کراس 2024 ارائه شده است. این به یک ماژول جدید ارتباطات داده مرتبط است که به روز رسانی یکپارچه نرم افزاری را امکان پذیر می کند.

هنگامی که خودرو ساکن است با در دسترس بودن سیستمی که یک هشدار بصری و شنیداری برای کمک به محافظت در برابر باز شدن ناخواسته درب به مسیر وسایل نقلیه و دوچرخه سواران نزدیک می شود، محافظت ارائه می شود.

تویوتا یاریس کراس 2024: قدرت و لذت رانندگی

تویوتا یاریس کراس 2024 به برادر هاچ بک خود می پیوندد و نسخه دوم و قدرتمندتر از نسل پنجم پیشرانه هیبریدی الکتریکی خود را ارائه می دهد تا جذابیت این مدل را بیشتر کند.

این بدان معناست که علاوه بر سیستم الکتریکی 1.5 لیتری فول هیبریدی، مدل های درجه بالاتر GR Sport و Premiere Edition جدید به یک سیستم ارتقا یافته مجهز خواهند شد که دارای یک گیربکس جدید و یک موتور ژنراتور بزرگتر و قدرتمندتر است.

همراه با تنظیمات واحد کنترل قدرت، خروجی 14 درصد (از 114 به 130 اسب بخار) و حداکثر گشتاور 30 درصد (141 به 185 نیوتن متر) افزایش می یابد. شتاب از حالت سکون به 62 مایل در ساعت اکنون با نیم ثانیه کاهش یافته و به 10.7 ثانیه رسیده است، در حالی که آلایندگی های پیشرانه اصلاح شده در بهترین حالت کلاس 103-122 گرم در کیلومتر باقی مانده است.

آمار تنها بخشی از داستان است. تأثیر پیشرانه جدید بر تجربه رانندگی به همان اندازه مهم است. به یاریس کراس 2024 حسی پویاتر و پاسخگوتر می دهد، با کمک موتور محرک نیز تنظیم شده است تا رابطه خطی تری با ورودی پدال گاز برای بازخورد صادقانه ارائه دهد.

همچنین بهبودهایی در نحوه جداسازی سرنشینان از سر و صدا و لرزش از طریق پیشرانه اعمال شده است. یک دمپر دینامیک به پایه موتور سمت چپ اضافه شده است.

یک تشدید کننده به شیلنگ ورودی نصب شده است. صدا خفه کن داشبورد داخلی از یک لایه به یک ساختار سه لایه تبدیل شده است. و یک لایه نمد اضافی به صدا خفه کن بالاپوش اضافه شده است. برای مبارزه با باد و صدای جاده، شیشه ضخیم تری در سرتاسر شیشه جلو و شیشه های کناری استفاده می شود.

تویوتا یاریس کراس 2024: سبکی اضافه شده با نسخه پریمیر جدید

نسخه پریمیر جدید نشان دهنده مدل هاله ای از سری 2024 است. در میان گزینه های رنگ بدنه، یک رنگ منحصر به فرد جدید Urban Khaki، که با رینگهای آلیاژی پنج پره ماشینی جدید 18 اینچی جفت شده است. در داخل، دوخت تودوزی و خطوط دکو روی صفحه ابزار و درها با رنگ سبز هماهنگ است.

جزئیات قیمت و سفارش یاریس کراس 2024 در بریتانیا قبل از پایان سال میلادی اعلام خواهد شد.

با قضاوت بر اساس پروژه های اخیر مانند Mission R و پورشه کیمن جی تی ۴، به نظر میرسد پورشه در آینده ای نه چندان دور آماده معرفی نسخه الکتریکی کیمن است. در حالی که این احتمال وجود دارد که چنین خودروی اسپرتی معیارهای عملکردی خاص را افزایش دهد، اما می توان تصور کرد که تجربه رانندگی به طور قابل توجهی تغییر خواهد کرد.

تا کنون، خودروهای برقی با کارایی بالا برای برقراری ارتباط احساسی که علاقه مندان با همتایان خود با انگیزه ICE به آن عادت کرده اند، تلاش کرده اند. عاملی که بدون شک برای طراحانی که روی نسل بعدی خط تولید خودرو کار میکنند، مهم است.

گروهی از طرفداران وایساچ مدتها اصرار داشتند که مدلی مانند GT4 RS هرگز تولید نخواهد شد. کیمن از زمان معرفی خود در سال 2005، به عنوان کوپه اسپرت سطح پایه پورشه نسبت به 911 قرار گرفته است و بسیاری بر این باورند که این پلت فرم موتور وسط هرگز پتانسیل کامل خود را به دلیل نگرانی هایی که ممکن است برادر بزرگتر نمادین خود را از صحنه خارج کند، درک نخواهد کرد.

اگرچه معرفی نسل 981 پورشه کیمن جی تی ۴ در سال 2016 مسلماً اولین مدرکی بود که به طور مؤثر این نظریه را رد کرد، اما 718 GT4 RS این مفهوم را کنار گذاشته است. این نه تنها تواناترین کیمنی است که تا به حال تولید شده است، بلکه به عنوان قانع کننده ترین خودروی اسپورت امروزی که در حال حاضر به فروش میرسد، جایگاهی قوی برای خود ایجاد میکند.

پورشه کیمن جی تی ۴

پورشه کیمن جی تی ۴ آر اس از تنوع گسترده ای از ارتقاها بهره می برد، اما موتور بدون شک ستاره این نمایشگاه است. در حالی که این موتور دارای همان حجم موتور 4.0 لیتری تنفس طبیعی فلت شش در 718 GT4 استاندارد است، در واقع یک موتور کاملاً متفاوت است که از آخرین 911 GT3 به عاریت گرفته شده است.

به دلیل فشار برگشتی که توسط سیستم اگزوز طولانی تر کیمن ایجاد میشود، خروجی کمی نسبت به موتور عقب کاهش یافته است، اما اوج قدرت ۴۹۳ اسب بخار (۳۶۸ کیلووات) و ۳۳۱ ۴۴۹ نیوتن متر گشتاور، این کارخانه را به قویترین کارخانه تبدیل کرده است. کیمن تولید شده تا به حال با اختلاف زیادی عرضه شده است و آن را با خط قرمز 9000 دور در دقیقه اعطا می کند.

برخلاف سایر کیمن ها، از اسکاپهای جانبی واقع در پشت دربهای راننده و سرنشین برای خنک کردن موتور در GT4 RS استفاده میشود، در حالی که یک جفت ورودی جدید مخصوص RS در جایی نصب میشود که شیشهه ای یک چهارم عقب معمولاً برای تغذیه با طراوت استفاده میشوند. هوا وارد بدنه دریچه گاز می شود.
و از آنجایی که موتور در مقایسه با جهت گیری آن در 911 GT3 به عقب نصب شده است، یک گیربکس هفت سرعته اتوماتیک دوکلاچه PDK نیز به طور خاص برای این کاربرد توسعه داده شده است.

• هوش مصنوعی انویدیا به شما اجازه میدهد با شخصیت های بازی صحبت کنید

در حالی که این تنها جعبه دنده ای است که در اینجا ارائه می شود از همان دنده و نسبت محور محوری نسل قبلی 911 GT3 RS استفاده می کند و چرخ فلایویل دو جرم مستقیماً از خودروی مسابقه ای GT4 Clubsport می آید.
نیرو به طور انحصاری به چرخ های عقب ارسال میشود و این ترکیب این کوپه 1450 کیلوگرمی را در عرض 3.2 ثانیه به سرعت 60 مایل در ساعت از حالت سکون به حداکثر سرعت 315 کیلومتر در ساعت میرساند.

اسب بخار اضافی توسط افزایش نرخ فنر و تنظیم اصلاح شده دمپر، اتصالات توپ برای تمام نقاط اتصال در محورهای جلو و عقب، و ادغام ساختار جلوی نسل قبلی 911 Carrera 4 برای تقویت استحکام شاسی پشتیبانی می شود.

همچنین به لطف عناصر آیرودینامیکی مانند دیفیوزر قابل تنظیم جلو و بال عقب ثابت جدید با تکیه گاه های گردن قو، در سرعت 200 کیلومتر در ساعت نسبت به GT4 استاندارد تا 25 درصد افزایش یافته است، در حالی که ترمز با استفاده از دیسک های کامپوزیت چدن/آلومینیوم استاندارد بزرگتر که از 911 GT3 به عاریت گرفته شده است. راهنما های جدید هوای چاه چرخ و مجرای NACA روی کاپوت نیز برای کمک به مدیریت موثرتر گرما در دسترس هستند.

خود کاپوت به همراه گلگیرهای جلویی الهام گرفته از 911 GT1 از پلاستیک تقویت شده با فیبر کربن ساخته شده اند. همراه با کاهش مواد عایق صدا و حذف اجزای تا حد زیادی زائد مانند پانل حریم خصوصی محفظه بار عقب، GT4 RS در مقایسه با 718 GT4 استاندارد علیرغم ارتقاء شاسی و پیشرانه، 22 کیلوگرم کاهش مییابد.

صندلیهای سطلی کربنی با پشت ثابت که تجهیزات استاندارد GT4 RS هستند نیز احتمالاً در این زمینه کمک میکنند. اما صندلیهای اسپرت قابل تنظیم در 18 جهت نیز به عنوان یک گزینه بدون هزینه در دسترس هستند.